เชื่อว่าคนที่ชอบเล่นอินเทอร์เน็ตทั้งหลาย คงไม่มีใครไม่เคยไม่ใช้หรือไม่รู้จักอีโมติคอนอย่าง (T_T) ซึ่งเป็นการประยุกต์เอาตัวอักษรมาเป็นหน้าตา ที่บ่งบอกถึงอารมณ์ของคนเขียน ซึ่งตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ใช้ตัวอักษรแทนหน้าคน ปรากฏบนโฆษณาในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กเฮรัลด์ทรีบูน (New York Herald Tribune) ฉบับวันที่ 10 มี.ค. 2496 หน้า 20 คอลัมน์ 4 ถึง 6 ประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์เรื่องลิลี (Lili) นำแสดงโดย เลสลี แครอน (Leslie Caron)
โดยมีข้อความดังนี้
Today
You’ll laugh :)
You’ll cry :(
You’ll love
Lili
การแสดงอีโมติคอนดังกล่าวเป็นการแสดงแบบแนวทแยง ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการใช้ตัวอักษรในลักษณะนี้ ซึ่งต่อมาเราเรียกแบบนี้ว่าเป็น อีโมติคอนแบบตะวันตก ต่อมาราวๆ เดือน ก.ย. 2525 สกอต อี. ฟาลแมน ศาสตราจารย์ด้านการวิจัยวิทยาการทางคอมพิวเตอร์ แห่งมหาวิทยาลัย คาร์เนกี เมลลอน ได้นำเครื่องหมายโคลอน ยัติภังค์ และวงเล็บมาประกอบเข้าด้วยกัน
เพื่อให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์มีเครื่องมือในการบ่งบอกอารมณ์ความรู้สึกในข้อความอีเมลของพวกเขา จึงเป็นครั้งแรกที่ผู้คนสามารถสื่อสารอารมณ์ขันหรือความรู้สึกดีๆ ด้วยการยิ้ม หรือแสดงความรู้สึกแย่ๆ ด้วยการทำหน้าบึ้ง และนี้ก็คือจุดเริ่มต้นเล็กๆ ของเหล่าอีโมติคอน ซึ่งบางครั้งตัวอักษรก็ไม่สามารถอธิบายความหมายแท้จริงในจิตใจของผู้เขียนได้ เช่น :-/ :- ;-) :-D
ต่อมามีผู้คิดค้นอีโมติคอนแบบใหม่ๆ ออกมาที่ดูง่ายและชัดเจนมากกว่าเดิม และชนชาติช่างคิดค้นก็ไม่พ้นชาวญี่ปุ่นนั่นเอง ซึ่งอีโมติคอนของชาวญี่ปุ่นนั้นจะใช้วงเล็บเป็นโครงหน้า และอักษรที่อยู่ด้านบน 2 ตัว เป็นตา และคั่นกลางด้วยอักษรที่อยู่ด้านล่างของบรรทัดเป็นปาก ได้รับความนิยมในหมู่คนใช้อีเมลและนักแชตทั้งหลายมาก ด้วยความน่ารักและดูง่ายกว่าแบบตะวันตก เช่น
(^_^) หมายถึงยิ้ม (~_~) เต็มใจ (`_^) ขยิบตา (>_<) โกรธ (^o^) หัวเราะ (^o^)/ หัวเราะแบบยกไม้ยกมือ (-_-) หลับแล้ว (-_-;) or (^_^') แฮะๆๆ (_) เหล่ตา (@_@) ใส่แว่น (๔_๔) เซอร์ไพรส์ (O_O) ช็อก และอีกหลายๆ แบบ ที่บางคนก็คิดค้นกันขึ้นมาเองก็มี
จนกระทั่งโปรแกรมแชตอย่าง MSN Yahoo และ ICQ ได้เริ่มสร้างภาพอีโมติคอนสำเร็จรูปลงในโปรแกรมแชตและอีเมล ลูกเล่นเหล่านี้จึงเริ่มหายไปตามเวลา แต่เราจะรู้สึกดีเสมอเวลาที่เราได้เห็นอักษรเหล่านี้ส่งทางอีเมลหรือตอนเล่นแชตก็ตาม เวลาส่งอีเมลหาเพื่อนลองเปลี่ยนจากการใช้อีโมติคอนสำเร็จรูป มาเป็นแบบตัวอักษรธรรมดาดูบ้าง ก็จะทำให้เนื้อหาของอีเมลนั้นดูมีอารมณ์ขึ้นอีกเป็นกองเลยครับ
ไม่เชื่อลองอ่านประโยคนี้ “สบายดีไหม” “สบายดีไหม (^_^)” หรือ “วันหลังไม่ต้องมาพูดกันอีก” แต่ความจริงแล้วคนเขียนประโยคนี้ไม่ได้โกรธอะไรจริงจังก็อาจจะตีความหมายผิดไป แต่ถ้าเราใส่เป็น “วันหลังไม่ต้องมาพูดกันอีก (>_<)” อารมณ์ก็เปลี่ยนไปทันตาเห็น แล้วคุณจะไม่ลองกลับไปเล่นอะไรแบบพื้นๆ แบบที่เราเคยเล่นกันมาหน่อยหรือครับ
ขอบคุณที่มาจาก สนุกดอทคอม
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
