ครูบ้านนอก

การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกด้วย SUWANPIT Model โดยใช้บริบทบุญบั้งไฟ เพื่อส่งเสริมผลการเรียนรู้ทางฟิสิกส์และการปรับเปลี่ยนมโนมติ

เรื่องแรง และกฎการเคลื่อนที่ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

ศุภกาญจน์ บุญพา

โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบคุณภาพ รวมทั้งศึกษาประสิทธิภาพของ SUWANPIT Model ร่วมกับ SHOW Support System โดยใช้บริบทบุญบั้งไฟ ตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การคิดวิเคราะห์ และการแก้ปัญหาฟิสิกส์เชิงระบบก่อนและหลังเรียน รวมทั้งศึกษาดัชนีประสิทธิผลและการปรับเปลี่ยนมโนมติ และ 3) ศึกษาพฤติกรรมการเรียนรู้เชิงรุก และความพึงพอใจ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียน แผนการเรียนวิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์ โรงเรียนสุวรรณภูมิพิทยไพศาล ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 35 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่มจาก 5 ห้องเรียน ใช้แผนการจัดการเรียนรู้ 19 แผน รวม 28 คาบ เครื่องมือสำคัญ ได้แก่ แบบประเมินคุณภาพรูปแบบและชุดแผน แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ 20 ข้อ แบบวินิจฉัยมโนมติสามชั้น 10 ข้อ ภาระงานและรูบริกการคิดวิเคราะห์และการแก้ปัญหา แบบสังเกตพฤติกรรมเชิงรุก แบบสอบถามความพึงพอใจ 14 ข้อ และเครื่องมือ เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ประสิทธิภาพ E₁/E₂ ดัชนีประสิทธิผล การทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน การทดสอบวิลคอกซันแบบอันดับที่มีเครื่องหมาย ขนาดอิทธิพล และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบมีคุณภาพโดยรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.34, S.D. = 0.29) ชุดแผนการจัดการเรียนรู้มีคุณภาพอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.37, S.D. = 0.33) และมีประสิทธิภาพ 84.97/81.29 สูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด 2) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การคิดวิเคราะห์ และ การแก้ปัญหาฟิสิกส์เชิงระบบหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) ดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ 0.6961 สัดส่วนกรณีคำตอบที่จัดเป็นมโนมติทางวิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 25.71 เป็นร้อยละ 82.86 ขณะที่สัดส่วนกรณีคำตอบที่จัดเป็นมโนมติคลาดเคลื่อนลดลงจากร้อยละ 11.71 เป็นร้อยละ 0.00 ตามเกณฑ์ของแบบวินิจฉัย และ3) นักเรียนมีพฤติกรรมการเรียนรู้เชิงรุกอยู่ในระดับดีมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.78, S.D. = 0.23) และ มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย = 4.58, S.D. = 0.18) ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า SUWANPIT Model ร่วมกับ SHOW Support System โดยใช้บริบทบุญบั้งไฟ สามารถนำไปใช้จัดการเรียนรู้เรื่องแรงและกฎการเคลื่อนที่เพื่อส่งเสริมผลการเรียนรู้และการปรับเปลี่ยนมโนมติของนักเรียนกลุ่มที่ศึกษาได้

คำสำคัญ : รูปแบบการเรียนรู้เชิงรุก, SUWANPIT Model, บริบทบุญบั้งไฟ, ผลการเรียนรู้ทางฟิสิกส์,

และการปรับเปลี่ยนมโนมติ

เว็บน่าสนใจ