ครูบ้านนอก

เรื่อง การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง

โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity-

Based Learning : CBL) ประจำปี 2566

ผู้ศึกษา นางภรณ์ณภัส จำปาทอง

กลุ่มสาระการเรียนรู้ ภาษาไทย

ปีการศึกษา 2566

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังเรียนโดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ รายวิชาภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้สร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) 2) เพื่อศึกษาความสามารถในการพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หลังเรียนเรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 ที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียนลานทรายพิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling)

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบทดสอบก่อนเรียน เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ ชนิดปรนัยแบบเลือกตอบ จำนวน 40 ข้อ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creative Base Learning : CBL) จำนวน 10 แผน ดังนี้ (1) การพูดดี มีเสน่ห์ (2) การใช้ภาษาแสดงทรรศนะ (3) การพูดแสดงทรรศนะ (4) การพูดในที่ประชุม (5) สารประเภทโน้มน้าวใจ (6) กลวิธีการโน้มน้าวใจ (7) การโต้แย้งอย่างชาญฉลาด (8) หลักการโต้วาที (9) การเขียนบทพูดโต้วาที (10) การจัดกิจกรรม พูดโต้วาที และ (11) โครงงานการพัฒนาการพูด 3) แบบประเมินความสามารถด้านการพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) ตามเกณฑ์คุณภาพของรูบริก 4) แบบทดสอบหลังเรียน เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ จำนวน 40 ข้อ เป็นข้อสอบชุดเดียวกับแบบทดสอบหลังเรียนแต่สลับข้อกัน และ 5) แบบประเมินความพึงพอใจในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ รายวิชาภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) ประจำปี 2569 จำนวน 1 ฉบับ

สถิติที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ ค่าเฉลี่ย (Mean - ) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าความถี่ (Frequency) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation - S.D.)

ผลการศึกษาพบว่า

1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ โดยใช้

รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) รายวิชาภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่ากว่าก่อนเรียนเท่ากับ 27.50 คะแนน ซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีคะแนนโดยรวมเฉลี่ย เท่ากับ 35.83 คิดเป็นร้อยละ 89.58

2. ความสามารถในการพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ หลังเรียนวิชาภาษาไทย

เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยการใช้รูปแบบ การจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) ซึ่งมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คน พบว่ามีผลการประเมินอยู่ในระดับ ดีมาก จำนวน 26 คน คิดเป็นร้อยละ 86.67 และมีผลการประเมินอยู่ในระดับ ดี จำนวน 4 คน คิดเป็นร้อยละ 13.33

3. ความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง

โน้มน้าวใจ โดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Base Learning : CBL) รายวิชาภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากัน จำนวน 2 ข้อ ได้แก่ ข้อ 10 ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทำให้นักเรียนมีทักษะในการพูดแสดงทรรศนะ โต้แย้ง โน้มน้าวใจมากขึ้น และ ข้อ 11 การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทำให้นักเรียนมีความมั่นใจในการพูดมากขึ้น โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.64 ส่วนข้อที่มีค่าเฉลี่ยรองลงมา มีจำนวน 2 ข้อ เช่นกัน ได้แก่ ข้อ 1 กิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นให้นักเรียนปฏิบัติจริง และข้อ 4 การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐานทำให้นักเรียนมีความสุขมากกว่าการสอนแบบปกติ โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.59 และค่าเฉลี่ยความพึงพอใจทั้งฉบับ อยู่ในระดับ มากที่สุด เท่ากับ 4.55

ข้อเสนอแนะ

1. ครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยควรจัดกิจกรรมให้มีการฝึกทักษะด้านการพูด ทุกชั้นปี เพราะการจัดกิจกรรมให้นักเรียนฝึกพูด เป็นการฝึกให้นักเรียนได้ค้นคว้าหาความรู้ แล้วนำเรียบเรียงเป็นบทเขียนก่อนพูด ทำให้นักเรียนเข้าใจโครงสร้างของการเขียนและการพูดไปในตัว ครูควรใช้คำถามตามหลักการโค้ชชิ่งเพื่อให้นักเรียนได้เกิดความรู้และความคิดและความเข้าใจบทเรียนที่ถูกต้อง และควรเสริมแรงทางบวกเพียงด้านเดียวก่อนในการฝึกพูด ไม่ตำหนิให้เสียใจ เพื่อสร้างให้นักเรียนเกิดความกล้าและรู้สึกว่ามีคุณค่าเกิดความความภาคภูมิใจในตนเองในเวลาต่อมา ซึ่งความภาคภูมิใจในตนเองนี้เองเป็นบ่อเกิดความเชื่อมั่นและความเป็นผู้นำในที่สุด

2. รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) เป็นรูปแบบหนึ่งที่เหมาะสมที่สามารถนำมาใช้สอนในรายวิชาภาษาไทยรวมทั้งรายวิชาอื่นๆ ในยุคศตวรรษที่ 21 เพราะสามารถสร้างให้นักเรียนได้ทั้งความรู้ ทักษะ และเกิดความคิดสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นพื้นฐานให้มนุษย์เกิด “ปัญญา”

3. อาจจะนำรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) บูรณาการกับรูปแบบอื่นๆ ให้เกิดความเหมาะสม

เว็บน่าสนใจ