ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การวิเคราะห์วงจรไฟฟ้ากระแสตรงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้โปรแกรมสถานการณ์จำลองบนคอมพิวเตอร์ PhET Simulation 2) ศึกษาทักษะการแก้ปัญหาการวิเคราะห์วงจรไฟฟ้ากระแสตรงของนักเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ห้อง 3 และ 7 จำนวน 70 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2569 โรงเรียนเทพศิรินทร์ ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การวิเคราะห์วงจรไฟฟ้ากระแสตรง โปรแกรมสถานการณ์จำลองบนคอมพิวเตอร์ PhET (Circuit Construction Kit: DC), แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย (x̄), ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าที (t-test for Dependent Samples)

ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ PhET Simulation มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการใช้สถานการณ์จำลองช่วยให้นักเรียนเข้าใจมโนทัศน์ทางฟิสิกส์ที่ซับซ้อนได้ชัดเจนขึ้น นักเรียนมีทักษะการแก้ปัญหา สามารถวิเคราะห์และต่อวงจรไฟฟ้าแบบอนุกรม ขนาน และวงจรผสม ได้อย่างถูกต้องแม่นยำมากขึ้น ซึ่งสามารถลดข้อผิดพลาดในการคำนวณตามกฎของโอห์มผ่านการตรวจสอบผลลัพธ์จากโปรแกรมสถานการณ์จำลองได้ด้วยตนเอง และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ในระดับมากที่สุดอันเนื่องมาจากโปรแกรมมีความน่าสนใจ ช่วยให้เห็นภาพการไหลของกระแสไฟฟ้าเป็นที่ประจักษ์และสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่สนุกสนาน

เว็บน่าสนใจ