ครูบ้านนอก

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง ฟังก์ชันตรีโกณมิติ ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้การศึกษาชั้นเรียนและวิธีการ

แบบเปิดกับเกณฑ์ร้อยละ 70 และ 2) เพื่อศึกษาการเกิดทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณในวิชาคณิตศาสตร์ของผู้เรียนภายหลังการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยนี้คือผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษา

ปีที่ 5/1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน จากโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย สุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งได้รับการคัดเลือกโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นตามแนวทางการศึกษาชั้นเรียนและวิธีการแบบเปิด (2) แบบทดสอบวัดทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มเดียว

(One-Sample t-test)

ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า ผู้เรียนมีคะแนนเฉลี่ยทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง ฟังก์ชันตรีโกณมิติ สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p < .05) ในขณะที่

ผลการวิเคราะห์เชิงคุณภาพจากการสังเกตพฤติกรรมและการวิเคราะห์ผลงานของผู้เรียนยืนยันว่า ผู้เรียน

มีการแสดงออกถึงทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณในองค์ประกอบต่าง ๆ อย่างชัดเจนภายหลัง

การจัดการเรียนรู้ ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่าการบูรณาการการศึกษาชั้นเรียนและวิธีการแบบเปิดเป็นแนวทางที่มีประสิทธิผลในการส่งเสริมและพัฒนาทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณในวิชาคณิตศาสตร์

คำสำคัญ การศึกษาชั้นเรียน (Lesson Study), วิธีการแบบเปิด (Open Approach), ทักษะการคิดอย่างมี

วิจารณญาณ, ฟังก์ชันตรีโกณมิติ

เว็บน่าสนใจ