ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการบริหารแบบดุลยภาพ สำหรับโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 2 2) สร้างและตรวจสอบรูปแบบการบริหารจัดการศึกษาด้วยการบริหารแบบดุลยภาพ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบกับโรงเรียนขนาดเล็ก และ 4) ประเมินประสิทธิผลและปรับปรุงรูปแบบ ดำเนินการวิจัยและพัฒนา 4 ระยะ ตามวงจร R1–D1–R2–D2 กลุ่มตัวอย่างในระยะที่ 1 ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 92 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น ระยะที่ 2 ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้อำนวยการสถานศึกษาที่มีวิธีปฏิบัติที่ดี จำนวน 7 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน ระยะที่ 3 และระยะที่ 4 กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ โรงเรียนขนาดเล็กทั้งหมด จำนวน 57 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูลรวม 285 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามชนิดตอบสนองคู่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบตรวจสอบยืนยันรูปแบบ แบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ แบบประเมินประสิทธิผล และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI modified) และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า

1. สภาพปัจจุบันของการบริหารแบบดุลยภาพโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (X-bar = 3.34,S.D. = 0.84) สภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X-bar = 4.60, S.D. = 0.48) ความต้องการจำเป็นเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านงบประมาณและทรัพยากร (PNI modified = 0.498) ด้านผู้เรียน (0.370) ด้านการเรียนรู้และการพัฒนา (0.339) และด้านกระบวนการภายใน (0.322)

2. รูปแบบที่พัฒนาขึ้น เรียกว่า BALANCE Model ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการ การประเมิน และเงื่อนไขความสำเร็จ โดยกระบวนการมี 7 ขั้นตอน คือ B–Basis Analysis, A–Aim Setting, L–Linking and Cascading, A–Action in Four Perspectives, N–Networking and Nurturing, C–Checking and Monitoring และ E–Enhancement and Extension ผลการตรวจสอบยืนยันรูปแบบโดยผู้ทรงคุณวุฒิโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X-bar = 4.62, S.D. = 0.49) และผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด

3. ผลการทดลองใช้รูปแบบกับโรงเรียนขนาดเล็ก พบว่า ระดับการปฏิบัติตามขั้นตอนของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X-bar = 4.57, S.D. = 0.49) ระดับการปฏิบัติในการบริหารจัดการศึกษาหลังการใช้รูปแบบ (X-bar = 4.25, S.D. = 0.25) สูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบ (X-bar = 3.34, S.D. = 0.84) และค่าดัชนีความต้องการจำเป็นโดยรวมลดลงจาก 0.376 เหลือ 0.082 คิดเป็นการลดลงร้อยละ 78.19 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้

4. ประสิทธิผลของรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X-bar = 4.56, S.D. = 0.19) และความพึงพอใจ ของผู้บริหารสถานศึกษาและครูที่มีต่อการใช้รูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X-bar = 4.56, S.D. = 0.14)

เว็บน่าสนใจ