ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน สภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการที่จำเป็นสำหรับการพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนชุมชนวัดขันเงิน 2) สร้างรูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ 3) ทดลองใช้รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ และ 4) ประเมินผลและปรับปรุงรูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา แบ่งเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน สภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการที่จำเป็น ขั้นตอนที่ 2 สร้างรูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ขั้นตอนที่ 3 ทดลองใช้รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ และขั้นตอนที่ 4 การประเมินผลและปรับปรุงรูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 12 ฉบับ ครอบคลุมการศึกษาข้อมูลพื้นฐาน การสัมภาษณ์และสนทนากลุ่ม การประเมินรูปแบบและคู่มือ การประเมินความรู้และความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุก การสะท้อนผล ผลลัพธ์ที่เกิดกับผู้เรียน ผลการใช้รูปแบบ และความพึงพอใจของครู สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ครูมีความต้องการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก และพัฒนากระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพให้เป็นระบบ ต่อเนื่อง และสอดคล้องกับบริบทของโรงเรียน 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นเรียกว่า “KNG Model” มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการ การวัดและประเมินผล และเงื่อนไขการนำไปใช้ โดยมีกระบวนการ 5 ขั้น ได้แก่ ได้แก่ K: การสร้างองค์ความรู้ ความตระหนักและความพร้อม N₁: การพัฒนาเครือข่ายโดยใช้กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ K₂: การนำองค์ความรู้ สู่การปฏิบัติและติดตาม G: การสะท้อนคิดและพัฒนาสู่เป้าหมาย และ N₂: การเผยแพร่ ขยายผล และเป็นต้นแบบในการสร้างเครือข่าย รูปแบบและคู่มือมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 3) ผลการทดลองใช้รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพพบว่า ครูมีความสามารถในการออกแบบและเขียนแผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกอยู่ในระดับมากที่สุดและผ่านเกณฑ์ทุกคน มีความสามารถในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และมีความรู้ความเข้าใจหลังใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ครูสามารถนำผลการสะท้อนคิดไปปรับปรุงการจัดการเรียนรู้ได้ ส่วนผลลัพธ์ที่เกิดกับผู้เรียนอยู่ในระดับมากที่สุด โดยผู้เรียนมีส่วนร่วม ลงมือปฏิบัติ คิดวิเคราะห์ สื่อสาร และทำงานร่วมกันได้ดีขึ้น 4) ผลการประเมินการใช้รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านผลลัพธ์จากการใช้รูปแบบมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา ได้แก่ ด้านปัจจัยนำเข้าและการสนับสนุน และด้านกระบวนการดำเนินงานตามรูปแบบ ตามลำดับ

คำสำคัญ: รูปแบบ, ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ, การจัดการเรียนรู้เชิงรุก, KNG Model

เว็บน่าสนใจ