ครูบ้านนอก

ชื่องานวิจัย การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบตามทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ซึม เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดเชิงคำนวณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

ผู้วิจัย อศิราภรณ์ พิลึก

ปีการศึกษา 2568

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1)พัฒนาเว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบตามทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ซึม สำหรับใช้เป็นสื่อเสริมในการจัดการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการคิดเชิงคำนวณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยเว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบตามทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ซึม 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยเว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบตามทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ซึม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2 ในภาคเรียนที่่ 2 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนสามโคก สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี จำนวน 30 คน ซึ่งกลุ่มตัวอย่างได้มาโดยวิธีการคัดเลือกสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) เว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบตามแนวทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ 2) แบบทดสอบวัดทักษะการคิดเชิงคำนวณ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบในด้านการออกแบบส่วนติดต่อผู้ใช้ มีลักษณะการออกแบบที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพต่อการเรียนรู้ของผู้เรียนระดับมัธยมศึกษา ในด้านองค์ประกอบของสื่อ มีการใช้รูปแบบการนำเสนอที่หลากหลาย เช่น ข้อความ ภาพ และสัญลักษณ์ที่สอดคล้องกับเนื้อหา ซึ่งช่วยกระตุ้นความสนใจและส่งเสริมการจดจำของผู้เรียน อีกทั้งการออกแบบปฏิสัมพันธ์ที่เน้นการมีส่วนร่วม การจัดวางหน้าเว็บแอปพลิเคชันเรียบง่าย สะอาดตา ใช้งานง่าย แถบเมนู ต่าง ๆ เข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อน สอดคล้องกับหลักการออกแบบสื่อการเรียนรู้ และสามารถสนับสนุนการเข้าถึงเนื้อหาและการมีส่วนร่วมของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผลการวิเคราะห์คุณภาพด้านสื่อและด้านเนื้อหา พบว่า 1) เว็บแอปพลิเคชันแบบโต้ตอบตามทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ซึม เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดเชิงคำนวณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่พัฒนาขึ้นมีคุณภาพเหมาะสมอยู่ในระดับดีมาก 2) คะแนนแบบทดสอบวัดทักษะการคิดเชิงคำนวณเฉลี่ยหลังเรียนของนักเรียน (M = 20.0, SD = 0.964) สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน (M =12.50, SD = 1.592) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) คะแนนเฉลี่ยแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียน (M = 17.10, SD = 1.296) สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน (M =9.10, SD = 0.960) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แสดงให้เห็นว่าพัฒนาขึ้นตามแนวทฤษฎีคอนเน็คติวิสต์ สามารถพัฒนาทักษะการคิดเชิงคำนวณและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เว็บน่าสนใจ