ครูบ้านนอก

การจัดการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มุ่งเน้นให้ผู้เรียนเป็นสำคัญ ส่งเสริมให้ผู้เรียนได้รับการพัฒนาเต็มตามศักยภาพ ทั้งด้านความรู้ ทักษะ กระบวนการคิด คุณธรรม และสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเองอย่างต่อเนื่อง (พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542) อีกทั้งนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการและสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 โดยส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษา และการพัฒนาทักษะการสื่อสาร การคิดวิเคราะห์ การทำงานร่วมกัน ตลอดจนการใช้สื่อและนวัตกรรมทางการศึกษาให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการจัดการเรียนรู้ (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, 2565) นอกจากนี้ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานยังได้พัฒนาระบบคลังสื่อเทคโนโลยีดิจิทัล OBEC Content Center เพื่อเป็นแหล่งรวบรวมสื่อ การเรียนรู้ที่มีคุณภาพ สนับสนุนให้ครูสามารถนำสื่อดิจิทัลไปใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนได้อย่างเหมาะสม สอดคล้องกับบริบทของผู้เรียนและมาตรฐานการเรียนรู้ของหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (คู่มือการใช้งานระบบคลังสื่อเทคโนโลยีดิจิทัล OBEC Content Center, 2565)

จากการจัดการเรียนการสอนรายวิชาภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่ยังมีปัญหาในการเรียนรู้เรื่องกาพย์ยานี 11 กล่าวคือ นักเรียนขาดความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะคำประพันธ์ ฉันทลักษณ์ จำนวนคำ การสัมผัส และการอ่านทำนองเสนาะ ส่งผลให้นักเรียนไม่สามารถแต่งกาพย์ยานี 11 ได้ถูกต้องตามรูปแบบ อีกทั้งนักเรียนบางส่วนขาดความสนใจในการเรียน เนื่องจากเห็นว่าเนื้อหามีความยาก ซับซ้อน และเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยการจดจำ ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในสาระวรรณคดีและวรรณกรรมอยู่ในระดับที่ควรได้รับการพัฒนา ทั้งนี้ สาเหตุสำคัญประการหนึ่งเกิดจากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ยังเน้นการอธิบายของครูเป็นหลัก ทำให้นักเรียนมีส่วนร่วมในการเรียนรู้น้อย ขาดโอกาสในการแลกเปลี่ยน ความคิดเห็นและฝึกปฏิบัติร่วมกัน ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดของทิศนา แขมมณี ที่กล่าวว่าการจัดการเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการเรียนรู้และลงมือปฏิบัติจริง จะช่วยส่งเสริมให้ผู้เรียนเกิดความเข้าใจและสามารถสร้างองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง (ทิศนา แขมมณี. 2564:94) จากสภาพปัญหาและความจำเป็นดังกล่าว ผู้จัดทำจึงได้ศึกษาหลักการ แนวคิด และทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ โดยเลือกใช้กระบวนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ (Cooperative Learning) ซึ่งเป็นกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นให้นักเรียนทำงานร่วมกันเป็นกลุ่ม มีการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และร่วมกันรับผิดชอบต่อความสำเร็จของกลุ่ม อันสอดคล้องกับแนวคิดของ Johnson และ Johnson ที่กล่าวว่าการเรียนรู้แบบร่วมมือช่วยพัฒนาทั้งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะทางสังคม และเจตคติที่ดีต่อ การเรียน (Johnson & Johnson. 1994:25) รวมทั้งสอดคล้องกับแนวคิดของ Slavin ที่เน้นว่าการทำงานร่วมกันภายในกลุ่มจะช่วยให้ผู้เรียนเกิดแรงจูงใจในการเรียนรู้และเกิดความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเอง (Slavin. 1995:12) นอกจากนี้ยังสอดคล้องกับแนวคิดการสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง (Constructivism) ของ Vygotsky ที่เน้นให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติและการมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้อื่น (Vygotsky. 1978:84) ในการออกแบบการจัดการเรียนรู้ ผู้จัดทำได้นำสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลผ่านระบบคลังสื่อ OBEC Content Center มาใช้ประกอบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อกระตุ้นความสนใจของผู้เรียน ช่วยให้นักเรียนเข้าใจเนื้อหาได้ง่ายยิ่งขึ้น โดยสื่อที่นำมาใช้ประกอบด้วย สื่อวิดีโอการอธิบายลักษณะของ กาพย์ยานี 11 สื่อภาพประกอบฉันทลักษณ์ เกมการศึกษา ใบงานดิจิทัล และแบบทดสอบออนไลน์ ซึ่งเป็นสื่อที่ส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้จากการเห็นภาพจริง การฟัง การฝึกปฏิบัติ และการทำกิจกรรมร่วมกันภายในกลุ่ม ส่งผลให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้อย่างมีความหมาย สนุกสนาน และมีส่วนร่วมในกิจกรรมมากยิ่งขึ้น การใช้สื่อและกิจกรรมที่หลากหลายจะช่วยกระตุ้นความสนใจของผู้เรียน ทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพและเกิด การเรียนรู้อย่างยั่งยืน การจัดการเรียนรู้ดังกล่าวมีความสอดคล้องกับมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สาระที่ 5 วรรณคดีและวรรณกรรม มาตรฐาน ท 5.1 เข้าใจและแสดงความคิดเห็น วิจารณ์วรรณคดีและวรรณกรรมไทยอย่างเห็นคุณค่า และนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง (มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 โดยเฉพาะตัวชี้วัดระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มุ่งให้นักเรียนสามารถท่องจำ บอกลักษณะคำประพันธ์ และแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ยานี 11 ได้อย่างถูกต้องเหมาะสม ดังนั้น การนำกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลผ่านระบบคลังสื่อ OBEC Content Center มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ จึงเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาผู้เรียนให้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น มีทักษะการทำงานร่วมกัน มีความสามารถในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ และเกิดเจตคติที่ดีต่อการเรียนวิชาภาษาไทย อันจะส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนให้มีประสิทธิภาพต่อไป

เว็บน่าสนใจ