ครูบ้านนอก

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาทักษะการเขียนเรียงความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แนวคิดการเรียนการสอนแบบอิงบริบทร่วมกับเครื่องมือดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ 2) เพื่อศึกษาเจตคติต่อการเขียนเรียงความของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการเรียนการสอนแบบอิงบริบทร่วมกับเครื่องมือดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ ตัวอย่างวิจัย ได้แก่ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนปากพนัง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบวัดความสามารถในการเขียนเรียงความ แบบวัดเจตคติต่อการเขียนเรียงความ และแผนการจัดการเรียนการสอนแบบอิงบริบทร่วมกับเครื่องมือดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที

ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนมีการพัฒนาทักษะการเขียนเรียงความที่สูงขึ้นหลังได้รับการจัดการเรียนการสอนแบบอิงบริบทร่วมกับเครื่องมือดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ โดยพบว่า คะแนนเฉลี่ยจากการทำแบบวัดความสามารถในการเขียนเรียงความก่อนเรียนมีค่าเท่ากับ 8.60 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 2.15 และหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 14.13 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 1.91 ค่า t เท่ากับ 24.02 ซึ่งคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนมีเจตคติต่อการเขียนเรียงความที่สูงขึ้น หลังได้รับการจัดการเรียนการสอนแบบอิงบริบทร่วมกับเครื่องมือดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ โดยพบว่า คะแนนเฉลี่ยจากการทำแบบวัดเจตคติต่อการเขียนเรียงความก่อนเรียนมีค่าเท่ากับ 2.57 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.63 และหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 3.86 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.30 ค่า t เท่ากับ 21.14 ซึ่งคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เว็บน่าสนใจ