ครูบ้านนอก

ชื่อผลงาน: สืบศิลป์ ดนตรีอีสาน สานภูมิปัญญาผ่านชุมนุมสร้างสรรค์

ผู้จัดทำ: ว่าที่ร้อยตรี วิศวกร ยศหนองทุ่ม ครู โรงเรียนดมวิทยาคาร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3

การศึกษานี้เป็นกระบวนการปฏิบัติที่เป็นเลิศ (Best Practice) ซึ่งมุ่งพัฒนาผู้เรียนให้มีสมรรถนะสำคัญในศตวรรษที่ 21 โดยใช้ “ดนตรีพื้นบ้านอีสาน” เป็นฐานการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมชุมนุม เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้คุณค่า ภูมิปัญญาท้องถิ่น และตระหนักในอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนเอง โดยเฉพาะศิลปะดนตรีกันตรึม อันเป็นเอกลักษณ์สำคัญของจังหวัดสุรินทร์

โครงการดำเนินงานตามกระบวนการ PDCA และพัฒนา “รูปแบบ SIRP Model” ประกอบด้วย S – สืบสาน (Sustaining Culture), I – เรียนรู้ด้วยตนเอง (Independent Learning), R – เรียนรู้เชิงปฏิบัติ (Reflective Practice), และ P – ผลิตผลงานสร้างสรรค์ (Product Creation) ดำเนินกิจกรรมทั้งในรูปแบบอบรมเข้ม 3 วัน และชุมนุมรายสัปดาห์ โดยบูรณาการความรู้จากครูภูมิปัญญาท้องถิ่น สู่การฝึกปฏิบัติจริง การออกแบบการแสดง และการจัดเวทีแสดงผลงานต่อชุมชน

ผลการดำเนินงานพบว่า นักเรียนมีพัฒนาการอย่างเด่นชัดทั้งด้านความรู้ ทักษะ ทัศนคติ และทักษะชีวิต นักเรียนร้อยละ 80 ขึ้นไป สามารถบรรเลงเครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสานได้อย่างถูกต้อง กล้าแสดงออก มีความคิดสร้างสรรค์ และเกิดความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเอง ครูผู้สอนได้พัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก โรงเรียนได้รับภาพลักษณ์ที่ดีในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม และชุมชนเกิดความร่วมมือในการถ่ายทอดภูมิปัญญา เป็นการสร้างการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมและยั่งยืน

โครงการได้รับการยอมรับในหลายระดับ ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับ 1 ทั้งระดับเครือข่าย ระดับ สพป.สุรินทร์ เขต 3 และระดับจังหวัด สะท้อนถึงความสำเร็จของกระบวนการเรียนรู้ที่สามารถเป็นต้นแบบให้สถานศึกษาอื่นได้ สรุปได้ว่า การจัดการเรียนรู้แบบ SIRP Model ภายใต้แนวคิด “สืบศิลป์ ดนตรีอีสาน สานภูมิปัญญาผ่านชุมนุมสร้างสรรค์” เป็นแนวทางพัฒนาผู้เรียนแบบองค์รวม ที่ส่งเสริมทั้งสมรรถนะทางศิลปวัฒนธรรม ทักษะชีวิต และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างเป็นรูปธรรม

คำสำคัญ: ดนตรีอีสาน ภูมิปัญญาท้องถิ่น ชุมนุมสร้างสรรค์ SIRP Model Best Practice โรงเรียนดมวิทยาคาร

เว็บน่าสนใจ