ครูบ้านนอก

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและแก้ปัญหานักเรียนขาดความรับผิดชอบในการนำเครื่องมือช่างอิเล็กทรอนิกส์ มาเรียนในรายวิชา เครื่องรับวิทยุ เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนา รูปแบบการจัดกระบวนการจัดการเรียนรู้รายวิชา เครื่องรับวิทยุ

เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้ คือ แบบสอบถาม มีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ การใช้แบบสอบถามโดยวิธีเก็บแบบเจาะจง โดยมีตัวแปรอิสระทั้งหมด 3กลุ่ม กลุ่มที่ 1 ระดับชั้น กลุ่มที่ 2 ปีที่ศึกษาและกลุ่มที่ 3 สาขางาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยการแก้ปัญหานักเรียนขาดความรับผิดชอบในการนำเครื่องมือช่างอิเล็กทรอนิกส์มาเรียน ระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพสาขางานอิเล็กทรอนิกส์ ชั้นปีที่ 2 ประจำภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 ในรายวิชา เครื่องรับวิทยุ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าเป็นผู้เรียนระดับ ปวช.2 จำนวน 20 คน ปัจจัยที่เป็นสาเหตุปัญหาพฤติกรรม ขาดความรับผิดชอบในการนำเครื่องมือช่างอิเล็กทรอนิกส์มาเรียนคือปัจจัยด้านครอบครัวในภาพรวม พบว่า นักเรียนให้ความสำคัญต่อปัจจัยด้านครอบครัวโดยรวมในระดับ ปานกลางมีค่าเฉลี่ย (3.08) เรียงตามลำดับดังนี้ อยู่ระดับมาก คือฐานะของผู้ปกครองมีค่าเฉลี่ย (4.25) การที่ผู้ปกครองบังคับให้เรียนในสาขาที่ไม่ชอบมีค่าเฉลี่ย (3.45) ระดับปานกลางคือผู้ปกครองมีเวลาเอาใจใส่นักเรียนน้อยมีค่าเฉลี่ย (2.85) ผู้ปกครองไม่มีเวลาว่างให้คำปรึกษาชี้แนะเกี่ยวกับการเรียนมีค่าเฉลี่ย (2.75) ระดับน้อยคือ การที่ผู้ปกครองแยกทางกันมีค่าเฉลี่ย (1.80) ความสำคัญของปัจจัยที่เป็นสาเหตุปัญหา พฤติกรรมการขาดเรียนของนักเรียน จำแนกตามปัจจัยด้านกฎระเบียบของวิทยาลัยฯในภาพรวม พบว่านักเรียนให้ความสำคัญต่อปัจจัยด้านกฎระเบียบของโรงเรียน โดยรวมในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ย 3.02 ซึ่งในปัจจัยย่อยด้านกฎระเบียบของวิทยาลัยฯ เรียงตามระดับดังนี้ การติดตามแก้ไขปัญหาการขาดเรียนของวิทยาลัยฯ มีค่าเฉลี่ย (3.65) และกฎระเบียบการลงโทษนักเรียนที่ขาดเรียน มีค่าเฉลี่ย (2.90) การประสานงานระหว่างวิทยาลัยฯ และผู้ปกครองมีค่าเฉลี่ย (3.25) สำหรับปัจจัยย่อยที่มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับน้อยคือ การจัดตารางเรียนของนักศึกษา มีค่าเฉลี่ย (2.30)

เว็บน่าสนใจ