ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การอ้างเหตุผล โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยร่วมกับแบบฝึกทักษะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การอ้างเหตุผล ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยร่วมกับเเบบฝึกทักษะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ้างเหตุผล จำนวน 2 แผน แบบฝึกทักษะ เรื่อง การอ้างเหตุผล และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน แบบปรนัย จำนวน 5 ข้อ และแบบอัตนัยจำนวน 2 ข้อ และดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การอ้างเหตุผล หลังใช้การจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยร่วมกับแบบฝึกทักษะคิดเป็นร้อยละของคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์เท่ากับ 79.18 เเละ 2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การอ้างเหตุผล หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบอุปนัยร่วมกับแบบฝึกทักษะทุกคน โดยมีคะแนนความแตกต่างระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนมากที่สุดเท่ากับ 8 คะแนน และมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 1.20 คะแนน และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 8.20 คะแนน

คำสำคัญ : ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์, การจัดการเรียนรู้เเบบอุปนัย, การใช้เเบบฝึกทักษะ

เว็บน่าสนใจ