ครูบ้านนอก

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) ประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบ 3) ประเมินประสิทธิผลของรูปแบบ โดยมีวัตถุประสงค์ย่อยเพื่อ 3.1) ประเมินทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนที่เรียนตามรูปแบบ 3.2) ประเมินพัฒนาการด้านทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนที่เรียนตามรูปแบบ และ 3.3) ประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกแบบ “เร้า-เรียน-ร่วม-รู้” ด้วยการออกแบบย้อนกลับเพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเมืองสุราษฎร์ธานี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 37 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินรูปแบบ แบบประเมินทักษะการสื่อสารภาษาจีน ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ (1.1) หลักการของรูปแบบ (1.2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ (1.3) การออกแบบย้อนกลับ (1.4) กระบวนการจัดการเรียนรู้ (1.5) การวัดและประเมินผล และ (1.6) เงื่อนไขความสำเร็จ 2) ผลการประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยภาพรวมมีประสิทธิภาพ 83.06/90.00 เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 และ 3) ผลการประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ มีรายละเอียด ดังนี้ (3.1) ผู้เรียนที่ผ่านการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบมีผลการประเมินทักษะการสื่อสารภาษาจีนเฉลี่ยรวมเท่ากับ 17.59 คิดเป็นร้อยละ 87.97 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 ที่ตั้งไว้ (3.2) หลังจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบ ผู้เรียนมีทักษะการสื่อสารภาษาจีนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80

อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และ (3.3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบโดยภาพรวมเฉลี่ยเท่ากับ 4.71 อยู่ในระดับมากที่สุด

คำสำคัญ : รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก การออกแบบย้อนกลับ การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาจีน

เว็บน่าสนใจ