ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้เรื่อง การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย โดยใช้รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหอพระ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน เรื่อง การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย โดยใช้รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหอพระ และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหอพระที่มีต่อการจัดการเรียนรู้เรื่อง การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย โดยใช้รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3/2 โรงเรียนหอพระ จังหวัดเชียงใหม่ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 32 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที (t-test)

ผลการวิจัยพบว่า

1. แผนการจัดการเรียนรู้เรื่อง การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย โดยใช้รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนดไว้คือ E1/E2 เท่ากับ 85.40/89.90

2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย โดยใช้รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

3. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหอพระที่มีต่อการจัดการเรียนรู้เรื่อง การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย โดยใช้รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันอยู่ในระดับมากที่สุด (x ̅= 4.3975,S.D.=0.6515)

คำสำคัญ : การจัดการเรียนรู้, การแต่งคำประพันธ์ประเภทกาพย์ โคลง ร่าย, รูปแบบการสอนการพัฒนาทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน

เว็บน่าสนใจ