ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่องวิจัย ผลของการใช้ภาพสัญลักษณ์ในการปรับพฤติกรรมการอยู่ไม่นิ่งของนักเรียนออทิสติก

อายุ 7 ปี

ผู้เขียน นางสาวสถาพร จันทรา

ปริญญา ครุศาสตรบัณฑิต (การศึกษาพิเศษและการศึกษาปฐมวัย)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการใช้ภาพสัญลักษณ์ในการปรับพฤติกรรมการอยู่ไม่นิ่งของนักเรียนออทิสติก อายุ 7 ปี ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นนักเรียนออทิสติกที่มีพฤติกรรมการไม่อยู่นิ่งในชั้นเรียน ซึ่งกำลังศึกษาในระดับเตรียมความพร้อม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 1 คน

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1. ชุดสังเกตและบันทึกพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งในชั้นเรียน 2. โปรแกรมการปรับพฤติกรรมโดยการใช้ภาพสัญลักษณ์ แบบแผนการวิจัยเป็น รูปแบบ A-B-A-B ใช้เวลาในการทคลอง 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 8 ครั้ง ครั้งละ 30 นาที รวมทั้งสิ้น 32 ครั้งซึ่งแบ่งการทดลองเป็น 3 ระยะ ระยะที่ 1 เป็นระยะเส้นฐาน จำนวน 8 ครั้ง ระยะที่ 2 เป็นระยะการปรับพฤติกรรมโดยการชี้แนะด้วยภาพสัญลักษณ์ จำนวน 16 ครั้ง ระยะที่ 3 เป็นระยะถอดถอนคือเป็นระยะหยุดใช้การปรับพฤติกรรมจำนวน 8 ครั้ง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือค่าร้อยละและค่าเฉลี่ย พร้อมกับแสดงผลการวิจัยด้วยแผนภูมิภาพ

ผลการวิจัยพบว่า เด็กออทิสติกที่ได้ใช้ภาพสัญลักษณ์ในการปรับพฤติกรรมการอยู่ไม่นิ่ง มีพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งลดลง โดยระยะที่ 1 มีค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมไม่อยู่นิ่ง เท่ากับ 12.62 ครั้ง ระยะที่ 2 มีค่าเฉสี่ยของพฤดิกรรมไม่ยู่นิ่ง ลคลงเท่ากับ 6.31 ครั้ง ระยะที่ 3 ระยะถอดถอน เป็นระยะหยุดใช้การปรับพฤติกรรมมีค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมไม่อยู่นิ่ง เท่ากับ 3.62 ครั้ง และระยะที่ 4 เป็นระยะการปรับพฤติกรรมโดยการชี้แนะด้วยภาพสัญลักษณ์เป็นช่วง 2 หลังพ้นระยะถอดถอนแล้วโดยปรับพฤติกรรมตามแผนที่ได้วางไว้เหมือนขั้นตอนที่ 2 อีก 4 ครั้ง เทคนิคที่ใช้ในการปรับพฤติกรรมในระยะนี้มีเหมือนระยะที่ 2

เว็บน่าสนใจ