ครูบ้านนอก

การศึกษาปริมาณสารให้ความคงตัวของป๊อปพริกเพื่อใช้ในการตกแต่งจานอาหาร มีจุดมุ่งหมายของการศึกษา 1) การศึกษาปริมาณของสารให้ความคงตัวของป๊อบพริกเพื่อใช้ในการตกแต่งจานอาหาร 2) เพี่อเปรียบเทียบการยอมรับคุณลักษณะของป๊อบพริกเพื่อใช้ในการตกแต่งจานอาหารที่ใช้สารให้ความคงตัวในปริมาณที่แตกต่างกัน 3) เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับเมนูอาหารที่ใช้ป๊อบพริกในการตกแต่งจานอาหาร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในครั้งนี้ใช้กลุ่มตัวอย่างจากครูวิทยาลัยการอาชีพนครปฐม 10 คน นักเรียน นักศึกษา 10 คน และประชาชนทั่วไป 10 คน รวม 30 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย สถิติที่ใช้คือค่าเฉลี่ย ดำเนินการศึกษาแบ่งเป็น 1 ขั้นตอน คือ การศึกษาปริมาณของสารให้ความคงตัวและการเปรียบเทียบการยอมรับคุณลักษณะของ ป๊อบพริกเพื่อใช้ในการตกแต่งจานอาหารตอนที่

ผลการศึกษาพบว่า ด้านลักษณะทางปรากฏ พบว่า สูตรที่ 1 ได้รับคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุด ค่าเฉลี่ย 4.26 สูตรที่ 2 และสูตรที่ 3 มีคะแนนความชอบน้อยลงตามลำดับ

ด้านสี พบว่า สูตรที่ 1 ได้รับคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุด ค่าเฉลี่ย 4.13 และสูตรที่ 2 มีคะแนนความชอบน้อยลงตามลำดับ

ด้านรสชาติ พบว่า สูตรที่ 1 ได้รับคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุด ค่าเฉลี่ย 4.36 และสูตรที่ 2 มีคะแนนความชอบน้อยลงตามลำดับ

ด้านเนื้อสัมผัส สูตรที่ 1 ได้รับคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุด ค่าเฉลี่ย 4.16 และสูตรที่ 2 มีคะแนนความชอบน้อยลงตามลำดับ

ด้านสี พบว่า สูตรที่ 1 และ สูตรที่ 2 ได้รับคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุด ค่าเฉลี่ย 4.13 และสูตรที่ 3 มีคะแนนความชอบน้อยลงตามลำดับ

ด้านความชอบรวม พบว่า สูตรที่ 1 ได้รับคะแนนการยอมรับทางประสาทสัมผัสสูงสุด ค่าเฉลี่ย 4.56 และสูตรที่ 2 มีคะแนนความชอบน้อยลงตามลำดับ

เว็บน่าสนใจ