ครูบ้านนอก

ภาษามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ เป็นเครื่องมือสำหรับการคิดซึ่งจะนำไปสู่พัฒนาการทางเชาวน์ปัญญาในขั้นสูง เป็นเครื่องมือการสื่อสาร เครื่องมือในการศึกษาหาความรู้และประกอบอาชีพ การจัดประสบการณ์เพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางภาษาสำหรับเด็กปฐมวัย จึงเป็นสิ่งที่มีความจำเป็นอย่างยิ่ง การวางแผนการจัดประสบการณ์ทางภาษา ควรเริ่มต้นจากการทำความเข้าใจว่า การจัดประสบการณ์มีความหมายที่กว้างกว่า การสอน หรือการถ่ายทอดความรู้ แต่เป็นการจัดเตรียมทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้เด็กได้รับ การพัฒนาทางภาษา และควรทำความเข้าใจด้วยว่า การเรียนรู้ภาษาเป็นเรื่องที่สัมพันธ์กับ การรู้หนังสือ (Literacy) ซึ่งหมายถึง ปฏิสัมพันธ์ทางสติปัญญาที่มีความซับซ้อนที่เกิดขึ้น ระหว่างผู้อ่านกับข้อความ และระหว่างความรู้เดิมกับข้อมูลใหม่ และการรู้หนังสือของเด็กปฐมวัยเป็นการรู้หนังสือที่อยู่ในระยะแรกเริ่ม (Emergent literacy) เป็นการเรียนรู้ก่อนที่จะพัฒนาไปสู่การมีทักษะการรู้หนังสืออย่างเป็นทางการ (Sowers, 2000; Tompkins, 2018) การจัดประสบการณ์ทางภาษาสำหรับเด็กปฐมวัยจึงต้องวางแผนให้ครอบคลุม ทั้งเรื่องภาษาและการรู้หนังสือในระยะแรกเริ่ม โดยแผนดังกล่าวจะต้องเหมาะสมกับ พัฒนาการทางภาษาและการรู้หนังสือของเด็ก และมีลักษณะบูรณาการ ให้เด็กได้ใช้ภาษา อย่างมีความหมายเป็นรายบุคคล จากทักษะการอ่านของเด็กซึ่งเป็นพัฒนาการที่ต่อเนื่อง การเตรียมความพร้อมด้านการอ่านจึงเป็นสิ่งจำเป็น ที่ต้องได้รับการฝึกตั้งแต่ช่วงปฐมวัย โดยเด็กควรมีประสบการณ์ในการอ่านผ่านเรื่องราวประสบการณ์ต่างๆ ที่เด็กสนใจ เด็กในวัยนี้ จะซึมซับและเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัวได้ง่ายและรวดเร็ว ครูควรปลูกฝังและส่งเสริม ให้เด็กรักการอ่านอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยให้เด็กเกิดความคุ้นเคยและเคยชินกับการอ่านหนังสือจนพัฒนาเป็นนิสัยรักการอ่าน ซึ่งจะช่วยพัฒนาทักษะทางภาษา ส่งเสริมทักษะ การฟัง กระตุ้นจินตนาการและความคิดรวบยอด เป็นการพัฒนาศักยภาพสมองผ่านการอ่าน

การปลูกฝังการรักการอ่านอย่างถูกต้องจะต้องเหมาะสมกับวัยของเด็กซึ่งเด็กในช่วงอายุ 3-6 ปีจะเป็นการเรียนรู้ที่ไม่ใช่ผ่านการท่องจำ ไม่ใช่การที่จะนำหนังสือมานั่งอ่าน การจัดประสบการณ์แบบเร่งให้เด็กอ่านเขียนแบบผิดวิธีนี้ จึงอาจจะส่งผลให้เด็กเกิดความเบื่อหน่ายและเครียด และมีทัศนคติที่ไม่ดีต่อการเรียน กิจกรรมที่จัดให้กับเด็กต้องเป็นกิจกรรมที่ให้เด็กได้กระทำ หรือได้ลงมือปฏิบัติอย่างมีความสุข มีความสนุกสนานเพลิดเพลิน พร้อมกับการเรียนรู้ไปด้วย ผ่านกิจกรรมการจัดประสบการณ์ เช่น การทำกิจวัตรประจำวัน การเล่น การพูดคุย เป็นต้น จะกิจกรรมเหล่านี้จะส่งเสริมให้เด็กมีจำนวนคำศัพท์มากใน สมอง รู้จักเสียงในภาษาสิ่งแวดล้อม เป็นการพัฒนาทักษะพื้นฐานด้านการอ่าน ซึ่งจะช่วย ให้เด็กมีความสามารถในการอ่านหนังสือ มีการเรียนรู้ที่ดีขึ้น (สุรพงศ์ อำพันวงษ์, 2557)

จากเหตุผลดังที่ได้กล่าวมานั้น ผู้จัดทำจึงมีความต้องการที่จะพัฒนาการจัดประสบการณ์แบบบูรณาการ เพื่อวิเคราะห์สภาพและปัญหาการอ่าน และพัฒนารูปแบบวิธีสอนทักษะการอ่านของนักเรียนระดับชั้นอนุบาล3 เป็นกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาครั้งนี้ที่กำลังจัดการเรียนการสอน โดยการใช้กิจกรรมบูรณาการการจัดการเรียนรู้แบบ MACRO model ในการพัฒนาทักษะด้านการอ่านของนักเรียนระดับชั้นอนุบาล 3 ซึ่งเป็นวัยเตรียมความพร้อมที่จะขึ้นระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่จะต้องมีพื้นฐานในทักษะด้านการอ่านที่สูงขึ้นต่อไป

เว็บน่าสนใจ