ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา
จากการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 ผู้วิจัยได้สังเกตเห็นว่าเด็กมีปัญหาคือเด็กยังไม่รู้จักรูปทรงเรขาสำหรับเด็กคณิตปฐมวัย และยังเรียกชื่อรูปทรงยังไม่ได้ ซึ่งเด็กจะสามารถเรียนรู้และจำรูปทรงได้ต้องเป็นรูปทรงที่เด็กสามารถสัมผัสและจับต้องได้ และการเรียนรู้รูปทรงเรขาคณิตจึงเป็นสิ่งสำคัญที่เด็กควรจะได้เรียนรู้เพื่อให้สามารถบอกเล่าลักษณะของสิ่งต่าง ๆ ที่ตัวเองพบเห็นในชีวิตประจำวันและฝึกการเป็นคนช่างสังเกต ใฝ่เรียนใฝ่รู้ เด็กปฐมวัยไม่อาจเข้าใจคำว่า รูปทรงเรขาคณิต ได้เพียงการบอกกล่าวความหมายอย่างง่าย ๆ เรื่องรูปทรงเรขาคณิตได้อย่างมีลำดับขั้นตอนเพื่อความเข้าใจของเด็กอย่างค่อยเป็นค่อยไป และการที่เด็กจะบอกกล่าวเกี่ยวกับความหมายของคำว่า รูปร่างเรขาคณิตได้นั้นต้องได้รับการแนะนำจากครูหรือบุคคลรอบข้างซึ่งจะทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้และนำมาใช้ในการทำกิจกรรมต่างๆได้สมวัย ซึ่งตรงกับมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ มาตรฐานที่ 3 คุณภาพของเด็กปฐมวัย ตัวบ่งชี้ที่ 3.5 การส่งเสริมพัฒนาการด้านสติปัญญา เรียนรู้และสร้างสรรค์ตัวบ่งชี้ย่อย 3.5.2 ข เด็กมีพื้นฐานด้านคณิตศาสตร์ สามารถสังเกต และเปรียบเทียบจำนวน มิติสัมพันธ์ (พื้นที่/ระยะ) เวลาได้สมวัย และตรงกับคุณลักษณะที่พึงประสงค์ที่ 6 สื่อความหมายและใช้ภาษาได้เหมาะสมกับวัย ตัวบงชี้ที่ 6.2 แสดงออกและ/หรือพูดเพื่อสื่อความหมายได้ ตัวบ่งชี้ย่อย 6.2.1 พูดเป็นวลีสั้นๆได้ จึงได้มีการจัดกิจกรรมการสอนเพื่อให้เด็กรู้จักการสังเกตของรูปทรงเรขาคณิตแต่ละแบบ โดยการบอกเล่าเกี่ยวกับจำนวนมุมแต่ละมุมซึ่งจะมีลักษณะแหลมเป็นเหลี่ยมออกมา ซึ่งเราจะให้เด็กปฐมวัยรู้จักเพียงแค่ 3 รูปเรขาคณิตเท่านั้น เพราะเป็นรูปร่างพื้นฐานในชีวิตประจำวัน ซึ่งตรงกับ
ข้าพเจ้าในฐานะที่เป็นครูผู้สอนห้องโลมา จึงคิดวิธีฝึกการส่งเสริมทักษะทางคณิตศาสตร์โดยการสังเกตรูปทรงเลขาคณิต เช่น การจับรูปภาพเหมือนรูปทรง,การจับคู่ภาพกับเงา,การเล่มเกมหารูปทรง เป็นต้น
ผลการวิจัย
ผลการวิจัยจากการสังเกตนักเรียนก่อนการทำวิจัยทำวิจัย
1 วันที่ เด็กยังไม่รู้จักชื่อรูปทรงเลขคณิตเมื่อครูให้ดูรูปทรงวงกลม,สามเหลี่ยม,สี่เหลี่ยม เด็กไม่สามารถบอกชื่อรูปทรงที่ครูถามได้ และครูได้สังเกตและทำแบบประเมินผลออกมา คือ ข้อที่1นักเรียนมีทักษะทางคณิตศาสตร์โดยรู้จักรูปทรงเลขาคณิต คิดเป็นร้อยละ 33.33 ข้อที่ 2.นักเรียนสามารถบอกชื่อรูปทรงคณิตศาสตร์ได้ คิดเป็นร้อยละ 33.33
ผลการวิจัยในสัปดาห์ที่ 3 หลังการทำวิจัยจากการที่เด็กได้การเรียนรู้ผ่านรูปทรงเรขาคณิตผ่านประสาทสัมผัส เด็กสามารถบอกชื่อรูปทรงได้ เด็กสามารถหยิบรูปทรงเลขาคณิตตามคำสั่งของครูได้โดยที่ครูไม่ต้องคอยบอก ซึ่งจากการทำแบบประเมินข้อที่ 1.นักเรียนมีทักษะทางคณิตศาสตร์โดยรู้จักรูปทรงเลขาคณิต คิดเป็นร้อยละ 94.11 ข้อที่ 2. นักเรียนสามารถบอกชื่อรูปทรงคณิตศาสตร์ได้คิดเป็นร้อยละ 98.03
อภิปรายผลการวิจัย
ผลการวิจัยเรื่อง การส่งเสริมทักษะการสังเกตรูปทรงเลขาคณิต โดยใช้กิจกรรมเกมศึกษา สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ ผลจากการทำวิจัยในครั้งนี้นักเรียนมีทักษะทางคณิตศาสตร์โดยรู้จักสังเกตมุมของรูปทรง รูปทรงวงกลม ,สามเหลี่ยม,สี่เหลี่ยม โดยเด็กสามารถบอกชื่อรูปทรงเมื่อครูถามได้และสามารถหยิบรูปทรงตามที่ครูบอกได้ครูมีการวางแผนการจัดการเรียนรูประกอบด้วยกิจกรรมทางคณิตศาสตรที่เหมาะสมกับระดับพัฒนาการเด็ก มีการจัดกิจกรรม
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
ตั้งกระทู้คำถามใหม่
กลับหน้าที่แล้ว
