ครูบ้านนอก

ชื่อผู้วิจัย : นายธนพล แซ่คู

กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

ปีที่ทำการวิจัย : ปีการศึกษา 2566

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมาย 1) เพื่อพัฒนาทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดราชบพิธ และ 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดราชบพิธ ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Designs) ตามแบบแผนการวิจัย One Group Pretest-Posttest Design โดยตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/11 โรงเรียนโรงเรียนวัดราชบพิธ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 32 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง Purposive( Sampling) เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้เครื่องมือ ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการจัดการเรียนรู้เรื่องโคลงสี่สุภาพ 2) แบบฝึกเสริมทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพ และ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าสถิติพื้นฐาน t-test for Dependent Samples และการเปรียบเทียบคะแนนพัฒนาการ

ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่ได้รับการสอนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพ มีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 15.42, df = 31, p-value = .000 โดยค่า p-value เมื่อจัดกระทำข้อมูลแล้วมีค่าน้อยกว่าระดับนัยสำคัญ และมีค่ามากกว่า 0) ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานข้อ 1 2) นักเรียนที่ได้รับการสอนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพมีคะแนนพัฒนาการทักษะการแต่งโคลงสี่สุภาพสูงขึ้นมีจำนวนร้อยละ 100 ของจำนวนนักเรียนทั้งหมด จึงเป็นไปตามสมมติฐานข้อ 2 (Mก่อน = 12.19, Mหลัง = 19.25, คะแนนพัฒนาการเฉลี่ย = 90.40)

ข้อเสนอแนะ 1) จากการวิจัยพบว่า คะแนนการทดสอบผลสัมฤทธิ์หลังการเรียนเรื่อง การแต่งโคลงสี่สุภาพโดยใช้แบบฝึก สูงกว่าการทดสอบก่อนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะดังนั้นควรมีการสร้างแบบฝึกเสริมทักษะเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในเรื่องอื่น ๆ ให้กับนักเรียน 2) การนำแบบฝึกเสริมทักษะเรื่อง การแต่งโคลงสี่สุภาพไปใช้ในการเรียนการสอนต้องคำนึงถึงความแตกต่างในด้านความรู้ความสามารถระหว่าง บุคคลเป็นสำคัญ เพื่อประโยชน์ต่อการพัฒนาของนักเรียนอย่างเต็มตามศักยภาพ 3) ควรมีการทำวิจัยเปรียบเทียบทัศนคติหรือเจตคติที่นักเรียนมีต่อการเรียนวิชาภาษาไทย เรื่องการแต่งโคลงสี่สุภาพ และมีการเปรียบเทียบวิธีการจัดการเรียนรู้โดยแบบฝึกเสริมทักษะ กับวิธีการสอนปกติว่ามีให้ผลการทดลองที่แตกต่างกันหรือไม่ นักเรียนมีทัศคติหรือเจตคติที่การเรียนในทั้งสองรูปแบบอย่างไร แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหรือไม่

คำสำคัญ : การแต่งโคลงสี่สุภาพ, แบบฝึกเสริมทักษะ

เว็บน่าสนใจ