ครูบ้านนอก

การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาสถานการณ์ในชีวิตประจำวันที่เกี่ยวข้องกับวิชาคณิตศาสตร์ ด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร)” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาสถานการณ์ในชีวิตประจำวันที่เกี่ยวข้องกับวิชาคณิตศาสตร์ ด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร) 2) เพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ที่มีต่อเจตคติในการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัด ลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร) โดยมีสมมติฐานการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร) ที่เรียนรู้ด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน หน่วยการเรียนรู้ ป.3 CAFÉ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ซึ่งประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร) ปีการศึกษา 2565 จำนวน 26 คน มีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบเชิงสถานการณ์ แบบประเมินพฤติกรรมสำหรับครูและนักเรียน และแผนการจัดการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ ป.3 CAFÉ

ซึ่งกระบวนการในการเก็บรวบรวมข้อมูล เริ่มจากทำการประเมินความสามารถในการแก้ปัญหาชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 26 คน ด้วยแบบทดสอบเชิงสถานการณ์ แบบประเมินพฤติกรรมสำหรับครูและนักเรียน แล้วบันทึกผลไว้เป็นคะแนนก่อนเรียน จากนั้นออกแบบการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem-based Learning : PBL) วิชาคณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบความถูกต้องของหน่วยการเรียนรู้ แผนการจัดการเรียนรู้ และนำมาแก้ไข ปรับปรุง และดำเนินการจัดการเรียนการสอนตามแผนการจัดการเรียนรู้ ป.3 CAFÉ จำนวน 6 แผน กับนักเรียน เมื่อจัดการเรียนการสอนเสร็จแล้วทำการประเมินความสามารถในการแก้ปัญหาชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 26 คน ด้วยแบบทดสอบเชิงสถานการณ์ แบบประเมินพฤติกรรมสำหรับครูและนักเรียน แล้วบันทึกผลไว้เป็นคะแนนหลังเรียน และสอบถามความพึงพอใจในการเรียนของนักเรียน แล้วบันทึกผลไว้เป็นคะแนนหลังเรียน และนำผลการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนมาวิเคราะห์และสรุปผล โดยนำคะแนนแบบทดสอบก่อนเรียนและคะแนนแบบทดสอบหลังเรียนมาหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต (x ̅) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของคะแนนแบบทดสอบก่อนเรียนและคะแนนแบบทดสอบหลังเรียน โดยทดสอบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยโดยการทดสอบค่าที (t – test) แล้วนำเสนอข้อมูลตารางประกอบความเรียง สามารถสรุปผลการวิจัยได้ดังนี้

1. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร) ทำแบบทดสอบเชิงสถานการณ์ สมรรถนะการแก้ปัญหาสถานการณ์ในชีวิตประจำวันที่เกี่ยวข้องกับวิชาคณิตศาสตร์ หลังเรียนมีคะแนนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

2. การจัดการเรียนรู้รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานทำให้นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดลาดชิด (ลาดชิดวิทยาคาร) มีเจตคติที่ดีต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์

เว็บน่าสนใจ