ครูบ้านนอก

ชื่องานวิจัย การแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้อง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดย

ใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด

ชื่อผู้วิจัย

กลุ่มสาระการเรียนรู้ ภาษาไทย

ปีการศึกษา 2563

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง การแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาการเขียนภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว เพื่อเปรียบเทียบการเขียนภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด และเพื่อเสริมทักษะการเขียนภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด จำนวน 20 คน ให้เขียนคำภาษาไทยให้ถูกต้องและดีขึ้น คะแนนทดสอบหลังใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีคะแนนสูงจากก่อนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดมีผลรวมของผลต่างของคะแนนสูงขึ้นกว่าก่อนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดมีค่าเฉลี่ย 7.8 ร้อยละ 26.00 ซึ่งแสดงว่า การใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ทำให้ นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น

จากผลการวิจัยที่เกี่ยวกับการอ่านที่กล่าวมาแล้ว ทำให้ทราบว่าความสำคัญในการเขียน ของนักเรียน เกิดจากวิธีสอนของครูเป็นองค์ประกอบสำคัญ แต่ครูยังขาดอุปกรณ์ที่เป็นแบบฝึกเสริมทักษะที่มีเนื้อหาตรงกับความสนใจของนักเรียน ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยมีจุดมุ่งหมายที่จะ สร้างแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดเพื่อช่วยพัฒนา ความสามารถในการเขียนภาษาไทยของนักเรียน

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา

วิชาภาษาไทยเป็นวิชาที่สำคัญและเป็นพื้นฐานของการเรียนในทุกวิชาเด็กนักเรียนควรจะมีทักษะในการ อ่านและการเขียนได้ถูกตอง ทักษะการอ่าน และการเขียน เป็นทักษะทางภาษาที่สำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งตอการ ดำรงชีวิตของคน เพราะในการดำรงชีวิตประจำวันของคนเรา การอ่าน และการเขียนเป็นการสื่อความหมายถึงกันไดอย่างถูกตอง จึงจำเป็นตองพัฒนาทักษะการ อ่าน และการเขียนสะกดคำ กลาวคือ ตองอ่าน เขียนได้ถูกตอง รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ด้วยความสำคัญดังกล่าว หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑ ซึ่งเป็น หลักสูตรแกนกลางของประเทศ มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาคนไทย ใหเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ เป็นคนดี มีปญญา และมีความเป็นไทย มีศักยภาพในการศึกษาตอ และประกอบอาชีพ การจัดกิจกรรมการเรียนรูกลุมสาระการ เรียนรูภาษาไทย เพื่อใหบรรลุจุด มุ่งหมายดังกล่าวจะตองใหนักเรียนได้ฝกทักษะตางๆ อย่างสมดุลกันเป็นไปตาม ธรรมชาติ และความสามารถของนักเรียน ทั้งการดู ฟง การพูด การอ่าน และการเขียน สัมพันธกัน โดยใช กระบวนการคิดเป็นตัวเชื่อมโยง ไม่เนนการอานออก เขียนได้เพียงอย่างเดียว แต่จะเนนการสอนภาษาเพื่อการ สื่อสารกับผู้อื่นอย่างมีประสิทธิภาพ ใชภาษาในการแกปญหาในการดำรงชีวิต และการแกปญหาสังคมเนนการสอน ภาษาในฐานะของเครื่องมือการเรียนรู เพื่อใหนักเรียนได้แสวงหาความรูด้วยตนเอง สามารถนําความรูไปใชในการ พัฒนาตนเอง ดังนั้น เด็กไทยทุกคนควรเรียนรูและใชภาษาไทยได้อย่างถูกตองทุกโอกาส ซึ่งการเรียนการสอน ภาษาไทยเป็นทักษะที่ตองฝกฝนจนเกิดความชํานาญในการใชภาษาเพื่อการสื่อสาร การอ่าน และการฟงเป็น ทักษะของการรับรูเรื่องราว ความรูประสบการณ สวนการพูด และการเขียนเป็นทักษะของการแสดงออกด้วยการแสดงความคิดเห็น ความรูและประสบการณ การเรียนภาษาไทยจึงตองเรียนเพื่อการสื่อสาร ใหสามารถ รับรู ขอมูลข่าวสารได้อย่างพินิจ พิเคราะห์ สามารถนําความรูความคิดมาเลือกใชเรียบเรียงคำมาใชตามหลักภาษาได ถูกตองตรงตามความหมาย กาลเทศะ และใชภาษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิมลรัตน สุนทรโรจน(๒๕๔๙ : ๘๐)

วิชาภาษาไทยเป็นวิชาที่สำคัญและเป็นพื้นฐานของการเรียนในทุกวิชา เด็กนักเรียนควรจะมีทักษะในการอ่านและการเขียนได้ถูกต้องในกลุ่มภาษาไทย พบว่าจากผลสัมฤทธิ์ของเด็กนักเรียนที่เรียนมาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีเด็กนักเรียนที่เขียนคำในภาษาไทยไม่ถูกต้อง จึงเป็นปัญหาที่ต้องแก้ไขและพัฒนาเด็กที่มีปัญหาให้ดีขึ้น จึงต้องมีการคิดวิธีการที่จะแก้ไขปัญหานี้ โดยการนำแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด มาให้นักเรียนได้ฝึกทำเพื่อจะได้เขียนภาษาไทยได้ถูกต้องและมีผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ให้มีเกณฑ์ที่ดีขึ้น

วัตถุประสงค์ของการวิจัย

๑. เพื่อพัฒนาการแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้อง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว

๒. เพื่อเปรียบเทียบการเขียนภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด

๓. เพื่อเสริมทักษะการเขียนภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดให้ถูกต้อง

ขอบเขตของการวิจัย

๑. ในการวิจัยพัฒนาครั้งนี้เป็นการสร้างและพัฒนาแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว

๒. ประชากรกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว ปีการศึกษา 2563 จำนวน 20 คน

คำนิยามศัพท์เฉพาะ

๑. แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด หมายถึง แบบฝึกที่นำมาเสริมทักษะการเขียนคำในมาตราตัวสะกด จากการเขียนคำในมาตราแม่สะกด ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว

๒. การเขียน หมายถึง การเขียนคำภาษาไทยจากการเขียนคำในมาตราแม่สะกด

๓. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หมายถึง คะแนนที่นักเรียนได้รับจากการเขียนตามแบบที่ครูสร้างขึ้น

๔. ประชากร หมายถึง นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว

๕. กลุ่มตัวอย่าง หมายถึง นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว จำนวน 20 คน

สมมุติฐานของการวิจัย

ในการใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ในการเขียนคำภาษาไทยถูกต้องหลังการใช้แบบฝึกเสริมทักษะการเขียนสูงกว่าก่อนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

๑. นักเรียนสามารถใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ในการแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังน้ำขาว ได้

๒. ใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดในการสอน ซ่อมเสริม โดยให้นักเรียนนํำไปฝึกเขียนเป็นกลุ่ม หรือสามารถเขียนเองที่บ้านได้

๓. เป็นประโยชน์ต่อครูผู้สอนวิชาภาษาไทยและวิชาอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการอ่านการเขียน

๔. ทำให้ผลการเขียนคำภาษาไทยถูกต้องและมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีขึ้น

ขั้นตอนและวิธีดำเนินการวิจัย

ขั้นตอนการวิจัย

1. รวบรวมข้อมูลจากการสังเกตและสอบถามปากเปล่ากับนักเรียนที่มีปัญหาเกี่ยวกับการ เรียนวิชาภาษาไทยพร้อมทั้งหาวิธีการแก้ไขปัญหา

๒. ดำเนินการแก้ไขโดยสร้างแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด

๓. ผู้วิจัยทำการทดสอบก่อนเรียน ( Pre test) ใช้แบบทดสอบเรื่อง การเขียนสะกดคำ

๔. ผู้วิจัยดำเนินการทดลอง โดยให้นักเรียนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด

๕. ทำการทดสอบหลังสอน (Post test) โดยใช้แบบทดสอบ เรื่อง การเขียนสะกดคำ แบบเดียวกับก่อน เรียน

ตัวแปรที่ศึกษา

-ตัวแปรต้น ได้แก่ แบบฝึกทักษะการเขียนคำตามมาตราตัวสะกด

-ตัวแปรตาม ได้แก่ การพัฒนาด้านการเขียนคำภาษาไทยตามมาตราตัวสะกดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย

ผู้วิจัยไดใช้เครื่องมือตามลำดับดังนี้

๑. แบบทดสอบก่อน-หลังเรียน เรื่องการสะกดคำ

๒. แบบฝึกทักษะการเขียนคำตามมาตราตัวสะกด แม่ ก กา

๓. แบบฝึกทักษะการเขียนคำตามมาตราตัวสะกด แม่ กก

๔. แบบฝึกทักษะการเขียนคำตามมาตราตัวสะกด แม่ กด

เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล

ใช้แบบทดสอบความสามารถในการเขียนคำภาษาไทยจำนวน ๕ ชุด

- แบบทดสอบก่อน-หลังเรียน เรื่องการสะกดคำ

- แบบทดสอบเขียนคำที่สะกดในมาตราแม่ ก.กา

- แบบทดสอบเขียนคำที่สะกดในมาตราแม่ กก

- แบบทดสอบเขียนคำที่สะกดในมาตราแม่ กด

การเก็บรวบรวมข้อมูล

ทำการทดสอบความสามารถในการเขียนภาษาไทยรวม ๕ ชุด

- การทดสอบความสามารถในการเขียนภาษาไทยก่อนฝึก

- การทดสอบความสามารถในการเขียนคำในมาตราแม่ ก.กา หลังฝึก

- การทดสอบความสามารถในการเขียนคำในมาตราแม่ กก หลังฝึก

- การทดสอบความสามารถในการเขียนคำในมาตราแม่ กด หลังฝึก

- การทดสอบความสามารถในการเขียนภาษาไทยหลังฝึก

การวิเคราะห์ข้อมูล

ผู้วิจัยดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลดังนี้ คือ ผู้วิจัยตรวจแบบบันทึกคะแนนของ นักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนทั้ง ๒ ครั้ง มาเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนที่ ได้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลในครั้งนี้ คือ เปรียบเทียบเป็นจำนวนร้อยละ คะแนนทดสอบหลังเรียนด้วยแบบทดสอบก่อน-หลังเรียน เรื่องการสะกดคำ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีมีผลรวมของผลต่างของคะแนนสูงขึ้นกว่าก่อนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดมีค่าเฉลี่ย 7.8 ร้อยละ 26.00 ซึ่งแสดงว่า การใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ทำให้นักเรียนมี ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น

ผลการวิเคราะห์ข้อมูล

การวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการแก้ปัญหาการเขียนคำภาษาไทยไม่ถูกต้องของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ซึ่งผลการวิเคราะห์ข้อมูลปรากฏดัง ตารางที่ ๑

ตารางที่ 1 เปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ก่อนเรียนและหลังเรียน จำนวน 20 คน

เลขที่ คะแนนเต็ม(30)

คะแนนก่อนใช้แบบฝึก คะแนนเต็ม(30)

คะแนนหลังใช้แบบฝึก D

1 ๑๗ ๒๓ 6

2 ๑๙ ๒๕ 6

3 ๒๐ ๒๖ 6

4 ๑๗ ๒๒ 5

5 ๑๓ ๒๔ 11

6 ๑4 ๒๖ 12

7 ๒๑ ๒๗ 6

8 ๑๘ ๒๓ 5

9 ๑๕ ๒๕ 10

10 ๑๔ ๒๖ 12

11 ๑๗ ๒๓ 6

12 ๑๙ ๒๕ 6

13 ๒๐ ๒๖ 6

14 18 ๒๒ 4

15 ๑๓ ๒๔ 11

16 ๑๑ ๒3 12

17 ๒0 ๒4 7

18 19 24 5

19 ๑๕ ๒๕ 10

20 ๑5 25 10

รวม 335 491 156

(X) 16.75 24.55 7.8

ร้อยละ 55.83 81.83 26.00

จากตารางเปรียบเทียบ แสดงให้เห็นว่าผลสัมฤทธิ์ทางการการเขียนคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 20 คน หลังจากฝึกด้วยแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดแล้ว มีผลรวมของผลต่างของคะแนนสูงขึ้นกว่าก่อนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดมีค่าเฉลี่ย 7.8 ร้อยละ 26.00

สรุปผลการวิจัย

คะแนนทดสอบหลังใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีคะแนนสูงจากก่อนใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดมีค่าเฉลี่ย 7.8 ร้อยละ 26.00 ซึ่งแสดงว่า การใช้แบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกด ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ทำให้ นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น

อภิปรายผลการวิจัย

จากผลการวิจัยที่เกี่ยวกับการอ่านที่กล่าวมาแล้ว ทำให้ทราบว่าความสำคัญในการเขียน ของนักเรียน เกิดจากวิธีสอนของครูเป็นองค์ประกอบสำคัญ แต่ครูยังขาดอุปกรณ์ที่เป็นแบบฝึก เสริมทักษะที่มีเนื้อหาตรงกับความสนใจของนักเรียน ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยมีจุดมุ่งหมายที่จะสร้างแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดเพื่อช่วยพัฒนา ความสามารถในการเขียนภาษาไทยของนักเรียน

ข้อเสนอแนะ

๑. ครูผู้สอนวิชาภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ควรนำแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดไปใช้ในการเรียนการสอน หรือใช้ในการสอน ซ่อมเสริม

๒. ผู้บริหาร และผู้เกี่ยวข้อง ควรสนับสนุนให้มีการอบรมเชิงปฏิบัติการสร้างชุดแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดและวิธีอื่นๆ ให้แก่คณะครูในโรงเรียน

3. ครูผู้สอนควรเพิ่มมาตราตัวสะกดแม่อื่นๆ

ข้อเสนอแนะทั่วไป

๑. ควรมีการนำชุดแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดไปทดลองใช้กับหลายๆ โรงเรียน เพื่อสรุปผลและปรับปรุงแก้ไข

๒. ควรมีการสร้างชุดแบบฝึกหัดการเขียนคำในมาตราตัวสะกดในระดับชั้นต่างๆ อย่างทั่วถึง

บรรณานุกรม

กระทรวงศึกษาธิการ. (๑๕๕๑). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้น ฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพราว. กำชัย ทองหลอ. (๒๕๔๓). หลักภาษาไทย. (พิมพครั้งที่ ๑๐). กรุงเทพฯ: รวมสาสน.

กมล ชูกลิ่น. การพัฒนาแบบฝกทักษะการเขียนสะกดคำภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปที่ ๓. วิทยานิพนธ ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, ๒๕๕๐.

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๕๑). การจัดการเรียนรูกลุมสาระการเรียนรูภาษาไทยตามหลักสูตร แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. พิมพครั้งที่ ๑ กรุงเทพฯ: โรงพิมพองคการรับสง สินคาและพัสดุภัณฑ (ร.ส.พ.)

กรรณิการพวงเกษม. ปญหาและกลวิธีการสอนภาษาไทยในโรงเรียนประถมศึกษา. พิมพครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: โรงพิมพวัฒนาพานิชน, ๒๕๓๕.

กรวิการ รื่นรมย. (๒๕๔๓). รายงานการวิจัยเรื่องการสรางแบบฝกทักษะการเขียนสะกดคำใน วิชาภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ ๔ ในสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัด ระยอง. ระยอง: สำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดระยอง.

กุศยา แสงเดช. (๒๕๔๕). หนังสือสงเสริมการอาน. กรุงเทพฯ: แม็ค

ชวาล แพรัตกุล . (๒๕๔๙). เทคนิคการเขียนขอสอบ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพคุรุสภา.

ชาญชัย อาจนสมาจาร. (๒๕๔๐). หลักการสอนทั่วไป. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.

กลิ่นพยอม สุระคาย. (๒๕๔๔). “การพัฒนาแบบ ฝกการอานภาษาอังกฤษเพื่อความเขาใจที่มีภาพการตูน ประกอบสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ ๔.” วิทยานิพนธศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา การสอนภาษาอังกฤษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ณัฐพงศ สาวงศตุย. (๒๕๔๒). “การพัฒนาแบบฝกที่มีประสิทธิภาพเรื่องการสะกดคำยากวิชาภาษาไทย ชั้นประถมศึกษา ป ที่ ๓.” วิทยานิพนธปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตสาขาการประถมศึกษา บัณฑิต

จิรภา จันทพัฒน์ (๒๕๔๘ : ๖๗) ได้ศึกษาเกี่ยวกับผลการใช้วิธีการสอนแบบ CIRC

เว็บน่าสนใจ