ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนาพฤติกรรมก้าวร้าวที่เกิดจากความเครียด ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

ปีการศึกษา 2563 โรงเรียนบ้านต้นผึ้ง อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ด้วยวิธีการนั่งสมาธิ

ชื่อผู้วิจัย นายอาทิตย์ ธานี

สภาพปัญหา

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านต้นผึ้ง อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งมีนักเรียนทั้งหมด จำนวน 38 คน ซึ่งส่วนมากจะเป็นนักเรียนชายที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวเกิดจากความเครียด มักส่งเสียงดังร้องอึกทึกครึกโครม ตีทุบต่อยบอร์ด ป้ายกระดาน จับกลุ่มชกต่อยทะเลาะวิวาท ไม่สนใจเรียน อันเป็นผลต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน นักเรียนที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวส่วนใหญ่จะย้ายหรือลาออกมาจากโรงเรียน

ปัญหาการวิจัย

การนั่งสมาธิจะสามารถลดพฤติกรรมก้าวร้าวที่เกิดจากความเครียดได้จริงหรือไม่

เป้าหมายการวิจัย

เพื่อศึกษาพฤติกรรมก้าวร้าวที่เกิดจากความเครียดด้วยการใช้วิธีการนั่งสมาธิ

วิธีการวิจัย

1. ร่วมประชุมกับนักเรียน เสนอการนั่งสมาธิ ประโยชน์ข้อดีของการนั่งสมาธิ พัฒนาโดยวางแผนหาแหล่งเรียนรู้การนั่งสมาธิ เช่น เปิดวีดีโอการนั่งสมาธิ ซึ่งการนั่งสมาธิถือเป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนที่จะต้องเรียนด้วยกันทั้งหมดทั้งชายและหญิงจำนวน 38 คน

2. ทำข้อตกลงในการนั่งสมาธิก่อน-หลังเรียน 5-10 นาที

3. เสริมแรงด้วยการชมเชยส่วนตัวและการชมเชยขณะปฏิบัติ และให้แนวคิดประโยชน์ที่ตามมาของการนั่งสมาธิ

4. สังเกตพฤติกรรมนิ่ง ขณะทำการนั่งสมาธิ โดยมีแบบสังเกตกำหนดประเด็นไว้ล่วงหน้า และบันทึกผลการสังเกตในชั่วโมง

การวิเคราะห์ข้อมูล

จากการสังเกตพฤติกรรมก้าวร้าวที่เกิดจากความเครียด โดยใช้วิธีการนั่งสมาธิเพื่อลดพฤติกรรม โดยได้นำข้อมาจัดกลุ่ม วิเคราะห์ สรุปแนวโน้มพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากเดิม

ช่วงเวลาดำเนินการ

o ประชุม/ทำข้อตกลงกับนักเรียน 6 ธันวาคม 2563

o ปฏิบัติกิจกรรมเพื่อลดความเครียด ด้วยวิธีการนั่งสมาธิ 13 มกราคม – 13 กุมภาพันธ์ 2564

o วิเคราะห์ข้อมูลเขียนรายงาน 20 กุมภาพันธ์ 2564

ผลการวิจัย

1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 38 คน พฤติกรรมความก้าวร้าวที่เกิดจากความเครียดลดลง โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนที่มีปัญหา

2. สิ่งที่สังเกตได้ว่าการใช้วิธีการนั่งสมาธิทำให้พฤติกรรมก้าวร้าวที่เกิดจากความเครียดลดลง ที่ชัดเจน คือ

2. 1 เสียงอึกทึกครึกโครมลดน้อยลงหรือไม่มี

2.2 การทุบตี ทะเลาะวิวาทไม่มี

2.3 การตั้งใจเรียนกว่าระยะก่อนพัฒนาพฤติกรรม

2.4 เมื่อเปรียบการพัฒนาก่อนและหลังปฏิบัติกิจกรรมลดความเครียด ด้วยวิธีการนั่งสมาธิ พบว่า นักเรียนมีพฤติกรรมที่พัฒนาดีขึ้นทั้ง 38 คน คิดเป็นร้อยละ 100 ตามระดับคุณภาพ ผลการประเมิน ดังนี้

ก่อนใช้กิจกรรม หลังใช้กิจกรรม

มีคุณภาพระดับดีมาก (3) - 31

มีคุณภาพระดับดี (2) 31 7

มีคุณภาพระดับปรับปรุง (1) 7 -

ข้อเสนอแนะ

การลดพฤติกรรมเพื่อคลาดเครียด อาจทำได้หลายวิธีครูควรเข้าใจเด็กโดยเฉพาะเด็กที่มีปัญหาในด้านต่างๆ กิจกรรมที่นำมาใช้ควรเป็นกิจกรรมง่ายๆ ปฏิบัติได้ เกิดประโยชน์

เว็บน่าสนใจ