ครูบ้านนอก

การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ในการอ่าน-เขียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ โรงเรียนวัดสิงห์ โดยใช้แบบฝึกการอ่าน-เขียนคำพื้นฐานและเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) จำแนกและจัดกลุ่มนักเรียนที่มีปัญหาการอ่าน-เขียน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การอ่าน-เขียน ก่อนและหลังการใช้แบบฝึกการอ่าน–เขียนคำพื้นฐานและเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อน และ3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ครู และผู้ปกครองต่อการใช้แบบฝึกการอ่าน-เขียนคำพื้นฐาน และเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อน ในการส่งเสริมความสามารถในการอ่าน-เขียนของนักเรียน กลุ่มประชาการได้แก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ จำนวน ๒๐คน ในปีการศึกษา 2563วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ (%) และค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)

ผลการวิจัย พบว่า

1) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ โรงเรียนวัดสิงห์ สามารถจำแนกและจัดกลุ่มนักเรียนด้านการอ่าน-เขียน ได้ 3 กลุ่ม กลุ่มเก่ง จำนวน 6 คน คิดเป็นร้อยละ ๓๐.๐๐ กลุ่มกลางจำนวน ๑๑ คน คิดเป็นร้อยละ ๕๕.๐๐ กลุ่มอ่อน จำนวน ๓ คน คิดเป็นร้อยละ ๑๕.๐๐

2) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การอ่าน-เขียน ก่อน-หลังการใช้แบบฝึกการอ่าน –เขียนคำพื้นฐานและเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อช่วยเพื่อน พบว่า นักเรียนจำนวน ๒๐ คน มีคะแนนเพิ่มสูงขึ้น คิดเป็นร้อยละ ๑๐๐ โดยมีคะแนนสูงขึ้นในภาพรวมร้อยละ ๖.๓๘

3) ผลการศึกษาศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ครู และผู้ปกครองต่อการใช้แบบฝึกการอ่าน-เขียนคำพื้นฐานและเทคนิคการเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อน ในการส่งเสริมความสามารถในการอ่าน-การเขียนของนักเรียน พบว่า นักเรียน ครู และผู้ปกครองมีความพึงพอใจต่อการใช้แบบฝึกการอ่าน การเขียนคำพื้นฐาน ในการส่งเสริมความสามารถในการอ่าน-การเขียนของนักเรียน ในภาพรวมอยู่ในระดับความพึงพอใจมาก (๔.๔๑, S.D =๐.๖๒) ข้อ ๕ เทคนิคการเรียนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนสามารถช่วยให้อ่าน-เขียนได้คล่อง และถูกต้องขึ้น มีระดับมากพึงพอใจสูงที่สุด อยู่ในระดับมากที่สุด (๔.๕๘, S.D =๐.๖๒)

เว็บน่าสนใจ