ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวโดยใช้เทคนิคการสอนแบบ K-W-D-L ร่วมกับบาร์โมเดล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว โดยใช้เทคนิคการสอนแบบ K-W-D-L ร่วมกับบาร์โมเดลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน

อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/8 โรงเรียนพระแสงวิทยา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 41 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่

1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการสอนแบบ K-W-D-L ร่วมกับบาร์โมเดล เรื่อง สมการเชิงเส้น

ตัวแปรเดียว จำนวน 6 แผนการจัดการเรียนรู้ และ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ซึ่งเป็นแบบทดสอบแบบเลือกตอบ จำนวน 15 ข้อ และแบบแสดงวิธีทำ จำนวน 2 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และการเปรียบเทียบความแตกต่างของผลการเรียนรู้หรือทดสอบสมมติฐานการวิจัย โดยใช้สถิติทดสอบที (t-test แบบ dependent) ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีผลคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 14.93 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 74.63 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 2.43 และผลสัมฤทธิ์

ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวโดยใช้เทคนิคการสอนแบบ K-W-D-L ร่วมกับบาร์โมเดล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

คำสำคัญ : ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, เทคนิคการสอนแบบ K-W-D-L, บาร์โมเดล (Bar Model)

เว็บน่าสนใจ