ครูบ้านนอก

การวิจัยเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาการจัด การเรียนรู้คณิตศาสตร์ ที่เป็นเงื่อนไขในการพัฒนาการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียน 2) สร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหา อย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 3) ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 4) ประเมินการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎี การสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2/1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2562 โรงเรียนเทศบาลบ้านสามเหลี่ยม สำนักการศึกษา เทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น จำนวน 28 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบวิเคราะห์เอกสาร รูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 14 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และแบบสอบถาม ความพึงพอใจ เก็บรวบรวบข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ครูผู้สอน วิเคราะห์เอกสาร ทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทดสอบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และสอบถาม ความพึงพอใจของนักเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ทดสอบค่า t

ผลการวิจัย พบว่า

1. ผลการศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ที่เป็นเงื่อนไขในการพัฒนาการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียน พบว่า ครูผู้สอนยังไม่ให้ความสำคัญกับการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์อย่างสร้างสรรค์ นักเรียนเรียนรู้ตามตัวอย่าง ยึดวิธีการแก้ปัญหาตามรูปแบบที่กำหนด ไม่มีอิสระในการคิดแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ จากการวิเคราะห์ทฤษฎีการสร้างความรู้ สรุปได้ว่า 1) ความรู้คือโครงสร้างทางปัญญาที่บุคคลสร้างขึ้นจากการเผชิญสถานการณ์ที่เป็นปัญหา แล้วใช้เป็นเครื่องมือในการแก้ปัญหาหรืออธิบายสถานการณ์ อื่น ๆ ที่อยู่ในกรอบโครงสร้างเดียวกันได้ และเป็นพื้นฐานสำหรับการสร้างโครงสร้างใหม่ทางปัญญาต่อไป 2) นักเรียนสร้างความรู้ด้วยวิธีการ ที่แตกต่างกัน โดยอาศัยประสบการณ์เดิม หรือโครงสร้างทางปัญญาที่มีอยู่และแรงจูงใจภายใน เป็นจุดเริ่มต้น 3) ครูมีหน้าที่จัดการให้นักเรียนปรับขยายโครงสร้างทางปัญญาของนักเรียนเอง ภายใต้ข้อตกลงเบื้องต้นทางการเรียน (3.1) สถานการณ์ที่เป็นปัญหาและปฏิสัมพันธ์ทางสังคมก่อให้เกิดความขัดแย้งทางปัญญา (3.2) ความขัดแย้งทางปัญญาเป็นแรงจูงใจภายในที่ก่อให้เกิดกิจกรรม การไตร่ตรองเพื่อขจัดความขัดแย้งนั้น (3.3) การไตร่ตรองบนฐานแห่งประสบการณ์เดิมและโครงสร้างทางปัญญาที่มีอยู่และการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมกระตุ้นให้มีการสร้างโครงสร้างใหม่ทางปัญญา

2. รูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มีชื่อว่า DACPA Model มีขั้นตอนการเรียนรู้ 5 ขั้น ได้แก่ ขั้นที่ 1 ขั้นความขัดแย้งทางความคิด (Deviation : D) ขั้นที่ 2 ขั้นเรียนรู้จากการปฏิบัติ (Action : A) ขั้นที่ 3 ขั้นสร้างความรู้ (Construction : C) ขั้นที่ 4 (Presentation : P) และขั้นที่ 5 การประยุกต์ใช้ (Application) และผลการประเมินความถูกต้อง ครอบคลุม ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และมีประโยชน์ของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน

3. รูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 82.49/85.18 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.5 และความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05

4. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก

เว็บน่าสนใจ