ครูบ้านนอก

การวิจัยรูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษในเขตจังหวัดภาคเหนือครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการพัฒนารูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการ 2) เพื่อสร้างรูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการและ 3) เพื่อศึกษาผลการนำแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการไปใช้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ โดยใช้รูปแบบการวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) ดำเนินงานวิจัย 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการพัฒนารูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการ ระยะที่ 2 การสร้างรูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการ และระยะที่ 3 การศึกษาผลการนำแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการไปใช้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการพัฒนารูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ พบว่า โรงเรียนเฉพาะความพิการในสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ จะมีการพัฒนาผู้เรียนโดยมีการจัดทำ IEP และ ITP เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งการจัดทำ IEP และ ITP จะแตกต่างกันออกไปในแต่ละบุคคลและแต่ละประเภทความพิการของผู้เรียน ปัจจัยสำคัญในการส่งเสริมคุณภาพการเรียนรู้ของผู้เรียนพิการจะต้องอาศัยทั้งตัวนักเรียนเอง ผู้ปกครอง ครู โรงเรียน และ ผู้ประกอบการ ในการมีส่วนร่วมเพื่อวางแผนการเรียน ออกแบบการเรียนเฉพาะบุคคล 2) ผลการสร้างรูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการ พบว่า 1) รูปแบบแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการมี 8 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) ชื่อ (2) หลักการ (3) วัตถุประสงค์ (4) กระบวนการ (5) ผลผลิต (6) ผลลัพธ์ (7) ข้อมูลย้อนกลับ และ (8) เงื่อนไขและปัจจัยแห่งความสำเร็จ และ 2) ผลการประเมินความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x- = 4.74, S.D. = 0.33) และ 3) ผลของการนำแผนที่ชีวิตเฉพาะบุคคลสำหรับผู้เรียนพิการไปใช้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 5 แห่ง ประกอบด้วย โรงเรียนโสตศึกษาอนุสารสุนทร จังหวัดเชียงใหม่ โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคเหนือในพระบรมราชินูปถัมภ์ จังหวัดเชียงใหม่ โรงเรียนกาวิละอนุกูล จังหวัดเชียงใหม่ โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ และ โรงเรียนแพร่ปัญญานุกูล พบว่าคุณภาพชีวิตของผู้เรียน ความคิดเห็นของผู้ปกครอง ความคิดเห็นของครู และ ความคิดเห็นของผู้ประกอบการ มีค่าที่ดีขึ้นโดยให้ค่าที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 (p < 0.05)

คำสำคัญ: แผนที่ชีวิต, ผู้เรียนพิการ, สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ

เว็บน่าสนใจ