ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

การวิจัยในชั้นเรียน เรื่องการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนเพลงรำซิมารำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่5/1 โดยใช้วิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนในวิชานาฏศิลป์ ระดับชั้นประถมศึกษาปี 5 จะทําให้ผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนที่สูงขึ้น มีวัตถุประสงค์เพื่อหารูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่สามารถทําให้ผู้เรียนวิชานาฏศิลป์ มีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนสูงขึ้น โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน ประชากรในการศึกษาครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 5/1 จํานวน 33 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม แยกกลุ่มตัวแทนนักเรียนที่มีทักษะในการปฏิบัติท่ารําประกอบเพลงรำซิมารำได้ดีและทำการสอบผ่านในคร้งแรกเป็นผู้ช่วยครูในการฝึก จํานวน 12คน และกลุ่มตัวอย่างทดลองที่สอบไม่ผ่านจะต้องปรับปรุงจํานวน 21คน

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา

ในปัจจุบันการจัดการเรียนการสอนในวิชานาฏศิลป์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะได้รับการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเป็นอย่างมาก เนื่องจากนาฏศิลป์ไทยเป็นวิชาที่ต้องใช้ทักษะในการแสดงออก ล้วนแต่เป็นการใช้ทักษะทั้งสิ้น ผู้วิจัยได้ปฏิบัติหน้าที่ในการสอนวิชา นาฏศิลป์ ได้พบปัญหาคือ จากการเรียนการฝึกปฏิบัติท่าประกอบการรำเพลงรำซิมารำ ผู้วิจัยได้สังเกตพฤติกรรมของผู้เรียน พบว่าจะมีปัญหาในเรื่องการฝึกปฏิบัติท่าประกอบการรำเพลงรำซิมารำ ดังนี้

1.นักเรียนจำรายละเอียดท่ารำอย่างง่ายไม่ได้ 2. นักเรียนรำไม่ถูกจังหวะ 3. เมื่อปฏิบัติท่ารำไมได้ก็

เกิดความอายและเบื่อหน่าย 4. เวลาเรียนไม่เพียงพอกับการฝึกทักษะการปฏิบัติท่ารำ 5. ผู้เรียนในแต่ละห้องมีจำนวนมาก ผู้วิจัยสอนไม่ทั่วถึง จากสาเหตุดังกล่าวนี้จึงเห็นว่ามีผลกระทบต่อนักเรียน จึงทดลองการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบแบ่งกลุ่มซึ่งคละนักเรียนที่เก่งและไม่เก่งให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน เพื่อให้เพื่อนช่วยเพื่อนในการพัฒนาทักษะการฝึกปฏิบัติท่าประกอบรำเพลงรำซิมารำให้ถูกต้อง เพื่อให้เกิดความชำนาญ ความมั่นใจในการรำ ส่งผลให้มีทักษะการรำที่ดีขึ้น อีกทั้งยังทําให้นักเรียนมีปฏิสัมพันธ์ภายในกลุ่ม สร้างความมั่นใจกล้าที่จะแสดงออกและเป็นการฝึกภาวะผู้นํา ผู้ตามอีกทางหนึ่งด้วย ผู้วิจัยจึงได้ทําการวิจัยโดยนําวิธีการแบบเพื่อนช่วยเพื่อนมาใช้ในการจัดการเรียนการสอนวิชานาฏศิลป์ระดับชั้นระถมศึกษาปีที่ 5/1 เพื่อนําผลการวิจัยไปใช้ในการเรียนการสอนครั้งต่อไป

วัตถุประสงค์ของการวิจัย

1. เพื่อให้ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนที่สูงขึ้น โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบเพื่อนช่วย

เพื่อน

2. เพื่อให้นักเรียนมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน

3. เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน ให้นักเรียนเกิดการพัฒนาด้านทักษะการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ

มากขึ้น

สมมุติฐานในการวิจัย

วิธีการฝึกสอนแบบพื่อช่วยเพื่อนสามารถพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การปฏิบัติท่ารำเพลงรำซิมารำของนักเรียนชั้นป.5/1 ได้มากน้อยเพียงใด

ขอบเขตของการวิจัย

ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการพัฒนาผลสัมฤทธิ์เกี่ยวกับทักษะการรำ เพลงรำวงมาตรฐานเพลงรำซิมารำ โดยใช้โดยใช้วิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 และได้กำหนดขอบเขตของการวิจัยไว้ดังนี้

1. ประชากร คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที 5/1 ปีการศึกษา 2562 ภาคเรียนที่ 2 จำนวน 33 คน

2. ตัวแปรที่ศึกษา

2.1 ตัวแปรต้น

2.1.1 วิธีการสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน

2.2 ตัวแปรตาม

2.1.2ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปฏิบัติท่ารำเพลงรำซิมารำ

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

1. นักเรียนในชั้นเรียนมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน

2. นักเรียนได้รู้จักภาวะของผู้นําและผู้ตาม

3. นักเรียนที่เรียนวิชานาฏศิลป์ รูปแบบเพื่อนช่วยเพื่อนมีผลการเรียนที่สูงขึ้น

4. ได้แนวทางแก่ผู้สอนในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนในวิชานาฏศิลป์ต่อไป

เว็บน่าสนใจ