ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

รายงานการพัฒนาศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 วัตถุประสงค์การวิจัยได้แก่ 1)เพื่อพัฒนาศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2)เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ระหว่างก่อนและหลังเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยใช้ศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต 3)เพื่อหาค่าดัชนีประสิทธิผลของศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 4)เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้ศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/2 โรงเรียนห้วยข่าพิทยาคม องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2562 จำนวน 27 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ 1)แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10 แผน ค่าความเหมาะสม เท่ากับ 4.55 2)ศูนย์การเรียนรู้ จำนวน 10 ชุด ค่าความเหมาะสม เท่ากับ 4.41 3)แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียน (Pre-test) หลังเรียน (Post-test) จำนวน 40 ข้อ ค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง .20-.80 ค่าความยากง่ายอยู่ระหว่าง .20-80 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.8972 และ 5)แบบสอบถามความพึงพอใจ จำนวน 19 ข้อ ค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง .20-.80 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.9035 เก็บข้อมูลแบบ One Group Pre-test Post-test Design ได้แก่ สอบก่อนการทดลอง (Pre-test) สอนโดยใช้ศูนย์การเรียนรู้(Treatment) และสอบหลังการทดลอง (Post-test) แบบสอบถามความพึงพอใจ เก็บข้อมูลโดยให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถาม แล้วนำมาให้ค่าคะแนนตามเกณฑ์อัตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแปลผลตามเกณฑ์ค่าเฉลี่ย 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ IOC วิเคราะห์ค่าความสอดคล้องของแบบทดสอบ E1/E2 หาประสิทธิภาพของศูนย์การเรียนรู้ ใช้สถิติ t-test ทดสอบการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน ใช้สถิติของกูดแมน เฟรทเชอร์ และชไนเดอร์ในการหาค่าดัชนีประสิทธิผล (The Effectiveness Index : E.I.) ของศูนย์การเรียนรู้ ใช้สถิติของแบรนแนน (Brennan) หาค่าอำนาจจำแนก (B) ค่าความยากง่าย (p) ใช้สถิติของโลเวท (Lovett) หาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับ (rcc) ของแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ใช้วิธี Item – total Correlation ใช้สูตรสหสัมพันธ์อย่างง่ายของ Pearson หาค่าอำนาจจำแนกแบบสอบถามความพึงพอใจ ใช้สถิติสัมประสิทธิ์แอลฟา (Alpha Coefficient) ของครอนบาค (Cronbach) หาค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามความพึงพอใจ และใช้สถิติพื้นฐานวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย (x̄) ร้อยละ (P) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการศึกษาพบว่า

1. ประสิทธิภาพของศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษา และพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีค่าเท่ากับ 87.19/85.83 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้

2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยใช้ศูนย์การเรียน

รู้ เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งเอาไว้

3. ดัชนีประสิทธิผลของศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิตมีค่าเท่ากับ 0.7664 แสดงว่าศูนย์การเรียนรู้ชุดนี้ ทำให้นักเรียนมีความก้าวหน้าในการเรียนเพิ่มสูงขึ้นร้อยละ 76.64 ซึงสูงกว่าเกณฑ์ที่ยอมรับได้

4. โดยรวมความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนการสอนโดยใช้ศูนย์การเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา เรื่อง ปลอดภัยในชีวิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ตามสถานะ มีค่าอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.13) โดยความพึงพอใจของนักเรียนชายมีค่าเฉลี่ยมากกว่านักเรียนหญิง โดยรวมความพึงพอใจของนักเรียนระหว่างก่อนเรียน/หลังเรียนมีค่าอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 4.13) โดยความพึงพอใจหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยมากกว่าก่อนเรียน และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างความพึงพอใจก่อนและหลังเรียน พบว่า ความพึงพอใจหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งเอาไว้

เว็บน่าสนใจ