ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้จึงมีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดจิตปัญญา 2) เปรียบเทียบพัฒนาการด้านสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดจิตปัญญา ก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ เด็กชาย – หญิง อายุระหว่าง 4 - 5 ขวบ ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ชั้นเด็กเล็กปีที่ 2 (4-5 ขวบ) ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลโคกสำราญ สำนักงานเทศบาลตำบลโคกสำราญ อำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดจิตปัญญาสำหรับเด็กปฐมวัยจำนวน 20 แผน 2) แบบบันทึกทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย จำนวน 10 ข้อ 3) แบบประเมินพัฒนาการด้านสังคมของเด็กปฐมวัย จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และPaired t-test

ผลการวิจัยปรากฏดังนี้

1. ทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย ระหว่างการทดลองการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวคิดจิตปัญญาของเด็กปฐมวัย เด็กมีทักษะทางสังคมเพิ่มขึ้นเมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการแสดงออกทางอารมณ์ ด้านความไวในการรับรู้อารมณ์ผู้อื่น ด้านการควบคุมอารมณ์ของตนเอง ด้านการแสดงออกทางสังคม ด้านการแสดงออกทางสังคม และด้านการควบคุมทางสังคมของเด็กปฐมวัย ร้อยละ 81.63 แสดงว่าเด็กปฐมวัยมีทักษะทางสังคมหลังการทดลองสูงขึ้นโดยด้านที่มีทักษะทางสังคมมากที่สุด

2. เด็กปฐมวัยได้รับการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวคิดจิตปัญญามีคะแนนเฉลี่ยพัฒนาการด้านสังคมหลังการทดลองเพิ่มขึ้นจากก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

โดยสรุป การนำแนวคิดจิตปัญญามาใช้ในการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมพัฒนาการด้านสังคมของเด็กปฐมวัยซึ่งเกิดจากการเรียนรู้จากประสบการณ์รอบ ๆ ตัวเด็ก เป็นการปูพื้นฐานในการส่งเสริมพัฒนาการด้านสังคมแก่เด็กปฐมวัยเป็นอย่างดี ซึ่งผลที่ได้จากการวิจัยในครั้งนี้ผู้วิจัยจะได้นำไปเป็นแนวทางเพื่อจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่หลากหลายแปลกใหม่และนำความรู้ที่ได้รับจากแนวคิดจิตปัญญาไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาความพร้อมในด้านต่าง ๆ ของเด็กปฐมวัยต่อไป

เว็บน่าสนใจ