ครูบ้านนอก

1.ชื่อปัญหาการวิจัย “การแก้ไขปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำในเรื่องอัตราส่วน และร้อยละ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนชุมพลโพนพิสัย อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย โดยใช้แบบฝึกทักษะ”

2. ปัญหาวิจัย ทำอย่างไรนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำในห้องเรียนปกติ จะสามารถมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง อัตราส่วน และร้อยละ สูงขึ้น

3.ความสำคัญของปัญหาการวิจัย

2.1 เป็นแนวทางหนึ่งในการแก้ไขปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ ในเรื่อง อัตราส่วน สัดส่วน และ

ร้อยละ โดยใช้แบบฝึกทักษะ

2.2 เป็นแนวทางหนึ่งในการพัฒนาทักษะพื้นฐานการเรียนรู้ในวิชาคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนต่อไปได้

3.วัตถุประสงค์การวิจัย

3.1 เพื่อแก้ไขปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ ในเรื่อง อัตราส่วนและร้อยละโดยใช้แบบฝึกทักษะ

3.2 เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน

3.3 เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะ

4.วิธีดำเนินการวิจัย

4.1 ประชากร / กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนชุมพลโพนพิสัย อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย ปีการศึกษา 2560 กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 8 คน

4.2 เครื่องมือการวิจัย

4.2.1 เครื่องมือในการแก้ปัญหา แบบฝึกทักษะ สื่อการเรียนการสอน สาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้น ม.2 เรื่องอัตราส่วน และร้อยละ

4.2.2 เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล แบบทดสอบก่อนเรียนละหลังเรียน แบบวัดความ

พึงพอใจต่อแบบฝึกทักษะ

4.3 วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลจากบันทึกคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน

ของนักเรียนที่เข้าร่วมการวิจัย โดยใช้แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน แบบฝึกทักษะ สาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้น ม.2 เรื่องอัตราส่วน และร้อยละ โดยเก็บข้อมูลจากนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนชุมพลโพนพิสัย อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย จำนวน 8 คน

4.4 สถิติที่ใช้ และวิธีการวิเคราะห์ข้อมูล

4.4.1 หาค่าเฉลี่ยเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน และ

แบบวัดความพึงพอใจต่อแบบฝึกทักษะ

4.4.2 หาค่าสถิติทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน t-test

dependent

5. สรุปการวิจัย

จากการวิจัยพบว่า ค่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน เท่ากับ 4.38 คะแนน ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานก่อนเรียน เท่ากับ 1.41 ค่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน เท่ากับ 9.63 คะแนน ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหลังเรียน เท่ากับ 1.69 จะเห็นได้ว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน เมื่อนำมาทดสอบโดยใช้สถิติทดสอบ t-test dependent พบว่า ค่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่า ก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากการสอบถามโดยใช้แบบวัดความพึงพอใจต่อแบบฝึกทักษะ พบว่า ค่าเฉลี่ยความพึงพอใจ เท่ากับ 4.28 ระดับคุณภาพ ดีมาก แสดงว่าการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะเป็นแนวทางหนึ่งในการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตสาสตร์ เรื่อง อัตราส่วนและร้อยละ

6. ข้อเสนอแนะ

6.1 ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้

ควรใช้แบบฝึกทักษะในเนื้อหาเรื่องอื่นๆ ด้วย

6.2 ข้อเสนอแนะในการทำวิจัยครั้งต่อไป

ครูควรผลิตสื่อการเรียนรู้เอง เพื่อให้สอดคล้องกับตัวชี้วัด มาตรฐานการเรียนรู้ และบริบท

ของโรงเรียนยิ่งขึ้น

เว็บน่าสนใจ