ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยีของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนเรียน และหลังเรียนด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 ที่มีต่อการเรียนด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เนื้อหาที่นำมาสร้างแผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2561 กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทศบาล ๖ (วัดศรีมงคล) จำนวน 26 คน ตัวแปรอิสระ (Independent Variables) ได้แก่ รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี ตัวแปรตาม (Dependent Variables) ได้แก่ ความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนด้วยรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ระยะเวลาในการทดลองรูปแบบการจัดการเรียนรู้ สัปดาห์ละ 1 ชั่วโมง เป็นระยะเวลา 21 สัปดาห์ รวมทั้งสิ้น 21 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบวัดกระบวนการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี และแบบสอบถามความพึงพอใจ สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย ( ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) สถิติทีแบบไม่อิสระ (t-test dependent) และ การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)

ผลการวิจัยพบว่า

1. รูปแบบการเรียนการสอนนี้มีชื่อเรียกว่า “P-Pbl-OASE Model ” ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ 1) ขั้นเตรียมความพร้อมและกระตุ้นจูงใจในการเรียน(Preparation and Motivation Stage: P) 2) ขั้นเรียนรู้กระบวนการแก้ปัญหาโดยฝึกปฏิบัติ (Problem based Learning Practice Stage: Pbl) 3) ขั้น จัดระเบียบความรู้ (Knowledge Organization Stage: O) 4) ขั้นประยุกต์ใช้กระบวนการแก้ปัญหา(The Application of the Problem Process: A) 5) ขั้นสรุป (Summarization stage: S) 6) ขั้นประเมินผล(The Evaluation Stage: E) ค่าประสิทธิภาพ (E1/E2) ของรูปแบบการเรียนการสอนเท่ากับ 86.71/84.82 เมื่อเทียบกับเกณฑ์ 80/80 ปรากฏว่า มีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้

2. ความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยีของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในวิชา คอมพิวเตอร์ด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กระบวนการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยี ก่อนเรียนและหลังเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 โดยความสามารถในการแก้ปัญหาการใช้เทคโนโลยีหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน

3. ความพึงพอใจของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า ผู้เรียน มีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด

เว็บน่าสนใจ