ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาแบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา เรื่องโมเมนตัมเชิงเส้นและการชนให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์ เรื่องโมเมนตัมเชิงเส้นและการชนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4ที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/1 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/5 โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2561 จำนวน 57 คน โดยการเลือกแบบจำเพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 8 แผน 2) แบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา จำนวน 8 เล่ม 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 40 ข้อ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา จำนวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และค่า Normalized gain

ผลการวิจัยพบว่า

1. ประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา มีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.13/81.62 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 80/80

2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาฟิสิกส์เพิ่มเติม 2 เรื่องโมเมนตัมเชิงเส้นและการชนของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้แบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

3. ผลการประเมินความก้าวหน้าทางการเรียนของนักเรียนทั้งชั้น (Class Normalized Gain) โดยใช้วิธี Normalized Gain, <g> พบว่า มี <g> เท่ากับ 0.75 ซึ่งอยู่ในระดับปานกลาง (High Gain)

4. ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาตามแนวคิดของโพลยา เรื่องโมเมนตัมเชิงเส้นและการชนอยู่ในระดับพึงพอใจมาก

เว็บน่าสนใจ