ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง : การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าตามแนวคิด

Backward Design

ผู้วิจัย : วิทย์ อ้นจร

ปีที่วิจัย : 2560

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าตามแนวคิดBackward Design 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนกับหลังเรียน เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าของนักศึกษาที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Backward Design 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้า ระหว่างนักศึกษาที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Backward Design กับนักศึกษาที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปกติ 4) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนสอบปฏิบัติเฉลี่ยเรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้า ระหว่างนักศึกษาที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Backward Design กับนักศึกษาที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักศึกษาระดับชั้น ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ม.6) ชั้นปีที่ 1 สาขางานไฟฟ้ากาลัง วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 ได้มาโดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงได้กลุ่ม 1 จานวน 21 คนเป็นกลุ่มทดลอง กลุ่ม 2 จานวน 19 คนเป็นกลุ่มควบคุม วิธีดาเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอนคือ 1) การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าตามแนวคิดBackward Design 2) การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและผลการสอบปฏิบัติเรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้า เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าโดยใช้รูปแบบการสอนตามแนวคิด Backward Design ซึ่งผู้เชี่ยวชาญได้ประเมินความเหมาะสมค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.92 2) แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าโดยใช้รูปแบบการสอนปกติซึ่งผู้เชี่ยวชาญได้ประเมินความเหมาะสมค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.87 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจานวน 20 ข้อ ได้ค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับเท่ากับ 0.52 4) แบบประเมินการสอบปฏิบัติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การหาค่าเฉลี่ย การหาค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติค่าที

ผลการวิจัยพบว่า

1. การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าตามแนวคิดBackward Designมี 3 ระยะคือ 1) ระยะการสร้างแผนการจัดการเรียนรู้เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าในระยะนี้มี 4 ขั้นตอนคือ ขั้นตอนที่ 1 การกาหนดสมรรถนะประจาหน่วย เป็นเป้าหมายปลายทางซึ่งได้สมรรถนะประจาหน่วยคือ แสดงความรู้เกี่ยวกับโครงสร้างของเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้า แสดงความรู้เกี่ยวกับหลักการทางานของเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าและการใช้งานเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้า ขั้นตอนที่ 2 กาหนดกรอบความคิดในการพิจารณาจัดลาดับเนื้อหาสาระ ขั้นตอนที่ 3 ขั้นกาหนดหลักฐานการเรียนรู้ ได้หลักฐานการเรียนรู้ ซึ่งประกอบด้วย ใบสรุปเนื้อหา ผังความคิด คะแนนทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และคะแนนทดสอบปฏิบัติ และขั้นตอนที่4 ขั้นออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ ระยะที่ 2 การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดBackward Designได้กิจกรรมการเรียนรู้คือ 1) วิเคราะห์ผู้เรียนเพื่อเลือกกลุ่มเก่ง กลาง อ่อน 2) แบ่งกลุ่มMain Group ให้ได้ 4 กลุ่ม แต่ละกลุ่มประกอบด้วยเก่ง กลาง อ่อน ทุกกลุ่ม 3) แบ่งหัวข้อให้ศึกษาโดยทุกกลุ่ม Main Group จะได้หัวข้อเหมือนกัน และให้แต่ละกลุ่มแบ่งหัวข้อภายในกลุ่มกันเองอย่างอิสระ 4) ให้ผู้ที่ได้หัวข้อเดียวกันแต่ละกลุ่มMain Group มารวมกลุ่มกันเรียกว่ากลุ่ม Branch Group โดยให้แต่ละกลุ่มศึกษาแต่ละหัวข้อให้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง จากสื่อต่างๆ และครูผู้สอนเป็นที่ปรึกษาทุกหัวข้อ และให้ทุกคนสรุปเนื้อหาที่ตนเองศึกษา และทาผังความคิด เรื่องที่ศึกษา 5) ผู้ที่สรุปและทาผังความคิดสาเร็จแล้วให้กลับไปที่กลุ่มMain Group เพื่อแลกเปลี่ยนกันสอนเรื่องที่ตนเองเชี่ยวชาญ ระยะที่ 3 ประเมินผลการเรียนรู้ โดยการสอบหลังเรียนและการสอบปฏิบัติ

2. ผลการวิเคราะห์ข้อมูลร้อยละของจานวนนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ม.6) ชั้นปีที่ 1 ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดBackward Design มีจานวนจานวน 16 คนคิดเป็นร้อยละ 76.9 ที่ได้คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าหลังเรียนไม่น้อยกว่าร้อยละ 75

3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงชั้นปีที่ 1(ม.6) ที่ได้เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Backward Design หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05

4. ผลคะแนนสอบปฏิบัติ เรื่องเครื่องมือวัดสัญญาณทางไฟฟ้าของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงชั้นปีที่ 1(ม.6) ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Backward Design สูงกว่านักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงชั้นปีที่ 1(ม.6) ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบปกติ อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เว็บน่าสนใจ