ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง รายงานผลการพัฒนาแบบฝึกทักษะการอ่านและเขียนคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ โรงเรียนพิจิตรปัญญานุกูล ปีการศึกษา ๒๕๕๙

ผู้ศึกษา นางสุตธิตา สายสูง

ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะ ครูชำนาญการ โรงเรียนพิจิตรปัญญานุกูล

สังกัด สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ

ปีการศึกษา ๒๕๕๙

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) พัฒนาแบบฝึกทักษะการอ่านและเขียนคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ โรงเรียนพิจิตรปัญญานุกูล ปีการศึกษา ๒๕๕๙ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ ๘๐/๘๐ ๒) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนใช้และหลังใช้แบบฝึกทักษะการอ่านและเขียนคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔

กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ เป็นนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ ๑ ปีการศึกษา ๒๕๕๙ โรงเรียนพิจิตรปัญญานุกูล อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร สังกัด สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ จำนวน ๖ คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าประกอบด้วย แบบฝึกทักษะการอ่านและเขียนคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน จำนวน ๕ ชุด แผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล (IEP) จำนวน ๒๕ แผน และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ที่ผู้รายงานสร้างขึ้น จำนวน ๑ ชุด ซึ่งมีค่าความยากตั้งแต่ ๐.๔๓–๐.๗๕ ค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ ๐.๔๑–๐.๗๑ และความเชื่อมั่น เท่ากับ ๐.๘๓ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและ

การทดสอบค่า t–test แบบ Dependent Samples

ผลการศึกษาค้นคว้าพบว่า

๑. แบบฝึกทักษะการอ่านและเขียนคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ โรงเรียนพิจิตรปัญญานุกูล ปีการศึกษา ๒๕๕๙

ที่ผู้รายงานสร้างขึ้น มีประสิทธิภาพเท่ากับ ๘๒.๘๙/๘๓.๖๗ ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ ๘๐/๘๐ ที่ตั้งไว้

๒. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ชั้นมัธยมศึกษา

ปีที่ ๔ โรงเรียนพิจิตรปัญญานุกูล ปีการศึกษา ๒๕๕๙ ที่เรียนด้วยการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านและเขียนคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน หลังใช้แบบฝึกสูงกว่าก่อนใช้แบบฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

ที่ระดับ .๐๑

เว็บน่าสนใจ