ครูบ้านนอก

การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อแบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิด ทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2558 โรงเรียนพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 40 คน ซึ่งได้มาจากวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E จำนวน 6 เล่ม 2) แผนการจัดการเรียนรู้ประกอบการใช้แบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E จำนวน 28 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น แบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อแบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ (%), ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (x̄), ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และ t – test (Dependent)

ผลการวิจัย พบว่า

1. แบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E ที่ผู้วิจัยสร้างและพัฒนาขึ้น มีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.59/83.08 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่ตั้งไว้

2. นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน (x̄ = 24.93, S.D. = 1.65) สูงกว่าก่อนเรียน(x̄= 21.68, S.D. = 1.79) ด้วยแบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็นวิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E

3. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อแบบฝึกเสริมทักษะและกระบวนการคิดทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น วิชาคณิตศาสตร์เสริมทักษะ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7E โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( x̄ = 4.74, S.D. = 0.11)

เว็บน่าสนใจ