ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง รายงานการพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวทฤษฎี

คอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมการคิดแก้ปัญหา เรื่อง ดิน ส าหรับนักเรียนระดับชั้น

ประถมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์

ผู้ศึกษาค้นคว้า ทรงลักษณ์ จงจิตร์

ปีการศึกษา 2557

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการ

เรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมการคิดแก้ปัญหา เรื่อง ดิน ส าหรับ

นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ 2) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพ

โมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์

ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ

4) เพื่อศึกษาการคิดแก้ปัญหาของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ 5) เพื่อศึกษา

ความคิดเห็นของนักเรียนต่อโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือนักเรียน

ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4/3 จ านวน 35 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random

Sampling) ภาคเรียนที่ 1 ประจ าปีการศึกษา 2557 โรงเรียนเทศบาลวัดมเหยงคณ์ สังกัดเทศบาล

นครนครศรีธรรมราช ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงพัฒนา (Developmental research) แบบ Type II

(Richey & Klein, 2007) ซึ่งประกอบด้วย 3 ระยะ ดังนี้ 1) การพัฒนาโมเดล 2) การตรวจสอบ

ความตรงของโมเดล และ 3) การใช้โมเดล เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) โมเดลสิ่งแวดล้อมทางการ

เรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมการคิดแก้ปัญหา เรื่อง ดิน ส าหรับ

นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ 2) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์

ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ เป็น

แบบปรนัย ชนิด 4 ตัวเลือก จ านวน 40 ข้อ 3) แบบวัดการคิดแก้ปัญหา จ านวน 40 ข้อ 4) แบบ

สัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อศึกษาการคิดแก้ปัญหาของผู้เรียน และ 4) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎี

คอนสตรัคติวิสต์ จ านวน 7 แผน

ผลการวิจัยพบว่า

1. โมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ ประกอบด้วย 8 องค์ประกอบที่ส าคัญ (1)

สถานการณ์ปัญหา (2) แหล่งการเรียนรู้ (3) ศูนย์กรณีใกล้เคียง (4) ฐานการช่วยเหลือ (5) ศูนย์

ส่งเสริมการแก้ปัญหา (6) เครื่องมือทางปัญญา (7) การร่วมมือกันแก้ปัญหา (8) ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

2. ประสิทธิภาพของโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ มีประสิทธิภาพ 86.75/84.43 ซึ่งสูง

กว่าเกณฑ์ 80/80 แสดงว่าโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ สามารถพัฒนาผลสัมฤทธิ์ได้

3. ผลการเปรียบเทียบสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อม

ทางการเรียนรู้ฯ สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .05

4. การคิดแก้ปัญหาของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ ผู้เรียนมีการ

คิดแก้ปัญหาของผู้เรียนที่เป็นไปตามกรอบแนวคิดที่ประยุกต์จากแนวคิดของ Jonassen (1997) ที่มี 5

ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 ผู้เรียนระบุช่องว่างของปัญหา ขั้นที่ 2 การระบุและอธิบายปัญหาที่แท้จริงว่าคือ

อะไร และเกิดจากอะไร ขั้นที่ 3 การสร้างแนวทางที่เป็นไปได้ และการประเมินความเป็นได้ของการ

น าทางเลือกไปปฏิบัติ ขั้นที่ 4 น าแนวทางการแก้ปัญหาไปใช้ และ ขั้นที่ 5 ปรับแนวทางการแก้ปัญหา

และผู้เรียนมีระดับการคิดแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .01

5. ความคิดเห็นของผู้เรียนที่มีต่อโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ฯ พบว่า ความคิดเห็นของ

ผู้เรียนในด้านเนื้อหา ด้านสื่อบนเครือข่าย และด้านการออกแบบ มีการออกแบบที่เหมาะสม และช่วย

สนับสนุนและส่งเสริมการสร้างความรู้ และการคิดแก้ปัญหาของผู้เรียน

เว็บน่าสนใจ