ชื่อเรื่อง : การเผยแพร่ศิลปะการแสดงของมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สู่เวทีงานกาชาด
จังหวัดขอนแก่น ประจำปี ๒๕๕๖
ปีการศึกษา : ๒๕๕๖
ผู้ประเมิน : ครูบุญจันทร์ เพชรเมืองเลย
การประเมินครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการการเผยแพร่ศิลปะการแสดงของมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สู่เวทีงานกาชาด จังหวัดขอนแก่น ประจำปี ๒๕๕๖ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการประเมินผลครั้งนี้จำนวน ๑๑๓ คน ซึ่งประกอบด้วยนักเรียน จำนวน ๒๐ คน นักศึกษา จำนวน ๑๕ คน ครู จำนวน ๑๕ คน อาจารย์ จำนวน ๑๐ คน แม่ค้า จำนวน ๑๐ คน พนักงานขาย จำนวน ๑๕ คน และบุคคลทั่วไป จำนวน ๒๘ คน เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินผลเป็น แบบสังเกตแบบมีส่วนร่วม แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถามความพึงพอใจที่ผู้ประเมินสร้างขึ้น
ผลการประเมินสรุปได้ดังนี้
๑. จากการสังเกตความพึงพอใจของผู้ชมที่มีต่อขบวนเซิ้ง NEU. เศรษฐกิจพอเพียงของ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบว่า ผู้ชมทั่วไปเดินเข้ามาขอถ่ายรูปกับนาฏศิลป์ นักดนตรี และนักศึกษาที่ถือป้ายของมหาวิทยาลัยที่แต่งตัวพื้นบ้านอีสานในชื่อขบวนว่า NEU เซิ้งเศรษฐกิจพอเพียง ผู้ชมการแสดงสองข้างทางส่งรอยยิ้มเมื่อเห็นขบวนแห่ NEU เซิ้งเศรษฐกิจพอเพียง อาจเป็นเพราะว่าชุดที่นาฏศิลป์ใส่ทำการแสดงเป็นชุดพื้นบ้านแต่มีความสวยงาม ทำให้เห็นกลิ่นไอของ ชุมชนและหมู่บ้านอย่างแท้จริง
๒. ด้านรูปแบบขบวนแห่ มีความเหมาะสมได้สัดส่วน รถแห่ก็สวยงาม แต่นางงามบนรถแห่ควรแต่งกายให้เข้ากับเศรษฐกิจพอเพียง และควรมีเครื่องเสียงเพื่อเปิดประกอบขบวนฟ้อนเซิ้งด้วย ซึ่งขบวนแห่ของ ม. ภาคฯ จัดได้ตรงตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง และแลดูสวยงามแต่ควรเพิ่มชุดการแสดงที่มีกลุ่มชาวบ้านเข้ามาด้วยเพื่อทำการถ่ายทอดวิถีชีวิตการทำมาหากินของชาวอีสานอย่างแท้จริง ในด้านการเซิ้งประกอบขบวนแห่ กลุ่มนาฏศิลป์มีการฟ้อนรำได้พร้อมเพียงกันโดยเฉพาะท่ารำ ได้สื่อให้เห็นถึงวิถีชีวิตของชาวบ้าน คือ กลิ่นไอของท่าเซิ้งจำนวนนาฏศิลป์มีความเหมาะสมและสวยงามจำนวนนักดนตรีมีความเหมาะสม แต่ควรเพิ่มตัวละครที่จะแสดงให้มากขึ้นเช่น มีการละเล่นพื้นบ้านอีสานไปด้วยกาพย์เซิ้งมีความไพเราะ เพราะเนื้อหาเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงเข้ากับขบวนแห่ และในด้านเครื่องประดับ ชุดการแสดงประกอบขบวนเซิ้งมีความสวยงามเพราะเสื้อ กับ ผ้าถุง ของผู้หญิงเป็นผ้าฝ้าย และเสื้อ ของผู้ชายก็เป็นผ้าฝ้ายและใส่ผ้าโสร่ง และเครื่องประดับก็เป็นเครื่องเงิน ซึ่งได้สื่อถึงความงดงามของวิถีชีวิตอีสาน ได้อย่างชัดเจน ส่วนชุดของนักดนตรีก็เรียบงายสวยงาม
๓. ความพึงพอใจของผู้ชมขบวนเซิ้ง NEU. เศรษฐกิจพอเพียงของมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งมีความพึงพอใจในระดับมากที่สุดทั้งโดยภาพรวมและในรายข้อ เมื่อพิจารณาในรายข้อ พบว่า ข้อที่มีความพึงพอใจมากที่สุด คือ นาฏศิลป์ฟ้อนรำได้สวยงามพร้อมเพียงกัน รองลงมาได้แก่ จำนวนนาฏศิลป์มีความเหมาะสม ชุดนาฏศิลป์มีความสวยงามเหมาะสมกับขบวนเศรษฐกิจพอเพียง และข้อที่มีความพึงพอใจต่ำสุด คือ จำนวนนักดนตรีมีความเหมาะสม
สรุปจากรายงานการประเมินข้างต้น ผู้ที่สนใจสามารถนำผลการประเมินไปเป็นแนวทางในการจัดขบวนแห่งในกิจกรรมที่ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม ทั้งในหน่วยงานของภาครัฐและเอกชนอย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
ตั้งกระทู้คำถามใหม่
กลับหน้าที่แล้ว
