ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

การแก้ปัญหาในชีวิตประจำวันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องประสบอยู่ทุกวัน ประสบการณ์หรือทักษะที่ได้รับเป็นตัวส่งผลให้สามารถแก้ปัญหาเหล่านั้นได้สำเร็จคือพื้นฐานที่แต่ละคนมีมาไม่เท่ากัน สิ่งหนึ่งที่เป็นองค์ประกอบสำคัญคือทักษะกระบวนการที่คิดอย่างเป็นขั้นตอน นำไปสู่ประสิทธิภาพประสิทธิผลที่เหมาะสมกับการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วและไม่หยุดยั้งในยุค "ไอที" หรือ “Globalization” ทักษะการเรียนรู้ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์จึงถูกนำมาพัฒนานักเรียนตามขั้นตอนแบบโพลยาเพื่อฝึกทักษะการแก้โจทย์ปัญหาอย่างครบถ้วน โดยร่วมกับเทคนิคการค้นพบในกลุ่มย่อย(TAI)แก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเมืองพัทยา 9 (วัดโพธิสัมพันธ์) ซึ่งมีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้วิธีการสอนแบบโพลยา (Polya’s Problem Solving Techniques) ร่วมกับเทคนิคการค้นพบในกลุ่มย่อย (TAI) 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวกับความพึงพอใจต่อวิธีการสอบแบบโพลยา (Polya’s Problem Solving Techniques) ร่วมกับเทคนิคการค้นพบในกลุ่มย่อย (TAI) 3) เพื่อหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยวิธีการสอนแบบโพลยา (Polya’s Problem Solving Techniques) ร่วมกับเทคนิคการค้นพบในกลุ่มย่อย (TAI)

การศึกษาครั้งนี้ ใช้กลุ่มตัวอย่าง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2557 โรงเรียนเมืองพัทยา 9 (วัดโพธิสัมพันธ์) จำนวน 37 คน ถูกเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้พร้อมชุดกิจกรรมการเรียนรู้การแก้โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว จำนวน 6 ชุดกิจกรรม 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนย่อยแบบเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 6 ชุด ชุดละ 10 ข้อ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนแบบตัวเลือก 4 ตัวเลือก แบบคู่ขนาน จำนวน 25 ข้อ 4) แบบประเมินความพึงพอใจต่อการเรียนคณิตศาสตร์หลังการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ จำนวน 15 ข้อ สถิติที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (x ̅) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และค่าร้อยละ (Percentage) และค่าสถิติ t-test ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล

ผลการศึกษาพบว่า ความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวหลังเรียนสูงขึ้นหลังจากเรียนรู้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ประสิทธิภาพเท่ากับ 79.25/82.68 ผ่านเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 75/75 อีกทั้งความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวมีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อความพึงพอใจของนักเรียนต่อวิธีการสอนแบบโพลยาร่วมกับเทคนิคการค้นพบในกลุ่มย่อย(TAI) นักเรียนมีระดับความพึงพอใจต่อการเรียนรู้คณิตศาสตร์ในครั้งนี้อยู่ในระดับมากที่สุด

เว็บน่าสนใจ