...อัน"ตัวกู" "ตัวสู" มิได้มี...

...แต่พอโง่ มันเป็นผี โผล่มาได้...

...พอหายโง่ "กู"-"สู" ก็หายไป...

...พอโง่ใหม่ โผล่ใหม่ ดูให้ดี...

...แต่ละข้าง ต่างยึด ว่า"ตัวกู"...

...จึงเกิดการ ต่อสู้ กันอย่างผี...

...ต่างหมายมั่น แก่กัน ฉันไพรี...

...ทั้งเปิดเผย ลับลี้ มีทั่วไป...

...ที่ด้อยกว่า สู้ว่ากู ก็มีดี...

...ที่เด่นกว่า ข่มขี่ เขาเข้าไว้...

...ที่พอกัน กันท่า มิว่าใคร...

...ล้วนแต่ใคร่ โด่งดัง เป็นธรรมดา...

...เอาพระธรรม กวาดล้าง อย่างไม้กวาด...

...สำหรับฟาด หัวสัตว์ ที่ข้างฝา...

...ตกกระเด็น เป็นเหยื่อ แก่ไก่กา...

...ที่เก่งกว่า คืออย่าโง่ ให้โผล่เอยฯ...


จากหัวข้อธรรมในคำกลอน....พุทธทาสภิกขุ


ขอบคุณบทความจากธรรมจักรดอทเน็ต

Advertisement