มังสวิวัติเพื่อใคร

ปัจจุบันสำนักสงฆ์และวัดจำนวนมาก พากันเป็นสำนักมังสวิรัต ไม่กินเนื้อสัตว์ ตามธรรมเนียมจีนที่พากันถือศีลกินเจ การไม่กินเนื้อสัตว์ ก็นับว่าเป็นสิ่งที่ดี ที่คนสามารถฝืนใจตัวเอง งดเว้นเนื้อสัตว์ได้ ด้วยเจตนาไม่เบียดเบียนสัตว์ การที่คนเรามีจิตใจที่เมตตากรุณานับว่าเป็นสิ่งประเสริฐ ถ้ามองในแง่ดี ก็มีข้อดีอยู่หลายประการ อาทิเช่น

1. เป็นผลดีต่อสุขภาพ เหมาะสำหรับผู้ใหญ่ ที่ความต้องการโปรตีนของร่างกายนั้นลดลง การกินเนื้อสัตว์ซึ่งให้โปรตีนเยอะเกินไป กลายเป็นภาระของร่างกายที่ต้องขจัดโปรตีนส่วนเกินออก หรือแปรรูปเป็นไขมันสะสมไว้ในร่างกาย
2. นับว่าเป็นการประหยัด เนื่องจากอาหารประเภทเนื้อจะราคาแพงกว่าพืชผัก
3. ไม่ทำให้อ้วน คนที่กินผักเยอะๆ จะลดปัญหาโรคอ้วนได้ด้วย
4. เป็นการฝึกการควบคุมกิเลสตัวเอง อย่างน้อยก็เอาชนะใจตัวเองได้ ในเรื่องความอยาก เกี่ยวกับการติดรสอร่อย
5. ทำให้ร่างกายโปร่งเบาสบาย เหมาะสำหรับการทำความสงบ

จึงต้องขออนุโมทนาท่านที่มังสวิรัติทั้งหลาย แต่ก็มีข้อควรระวังหรือควรเก็บมาคิดอยู่หลายประการ ที่อยากจะฝากนักมังสวิรัติไว้ สักเล็กน้อยว่าอย่ามองเหรียญเพียงด้านเดียว ข้อที่ควรระวังอย่างยิ่งคือ

1. ศีลข้อหนึ่งห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิต นักมังสวิรัติ หรือนักกินเจ จะมาบอกว่า สงสารสัตว์ การกินเนื้อสัตว์ ไม่ว่าจะฆ่าเอง ใช้คนอื่นฆ่า หรือกินที่คนอื่นฆ่า หรือไปซื้ออาหารสำเร็จรูปที่วางขาย ก็นับว่ามีส่วนในการฆ่าอยู่ดี สรุปว่า ใครที่กินอาหารที่มีเนื้อสัตว์ปะปนอยู่ถือว่าไม่บริสุทธิ์สะอาด คิดอย่างนี้มองผิวเผิน ก็เหมือนจะถูกต้อง แต่ความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ คนเราจะบริสุทธิ์หรือไม่ ขึ้นอยู่กับกิเลสในจิตในใจ ขึ้นอยู่สติและปัญญา ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ใส่เข้าทางปากอย่างเดียว พระพุทธเจ้า และพระอรหันต์หมู่มาก ฉันอาหารที่บิณฑบาตได้มา มีทั้งพืชและสัตว์ ท่านก็ไม่เห็นต้องรับกรรม เพราะพากันหมดกิเลสจิตบริสุทธิ์หลุดพ้นแล้ว ไม่มีกรรมอันใดที่ท่านทำ หรือลังเลสงสัยว่าบาปหรือไม่ แล้วยังทำ ท่านบอกว่า การฉันอาหารบิณฑบาตร ที่ไม่รู้ไม่เห็นว่าเขาทำอะไรมาอย่างไร ไม่มีผลแห่งกรรมของการฆ่า แค่คนพากันคิดย้อนศร ว่าถ้าไม่กินก็ไม่ต้องฆ่า

จึงขอถามหน่อยว่า เป็นไปได้หรือที่คนทั้งโลกจะกินเจ แล้วปราศจาการฆ่าสัตว์กินเป็นอาหาร ต่อให้อีกล้านปี คนส่วนใหญ่ก็ยังกินเนื้อสัตว์อยู่ดี เพราะฉนั้นประเด็นสำคัญที่พระอรหันต์เจ้าเป็นห่วงมากกว่าคือ พระต้องเป็นคนเลี้ยงง่าย เพราะขอชาวบ้านกิน อย่าเรื่องมาก ไม่อย่างนั้นอายุพระศาสนาจะสั้น นี่สำคัญกว่า เพราะตราบใดที่ยังมีคำสั่งสอน พุทธศาสนาก็ยังเป็นที่พึ่งของชาวโลกได้อยู่

2. จากการเฝ้าสังเกตมา วัดหรือสำนักที่ ฉันมังสวิรัติ ก็ยังมีปัญหาอยู่มากมาย บางทีมากเสียยิ่งกว่าสำนักปกติเสียอีก เริ่มจากพระบิณฑบาตร เวลาชาวบ้านไม่รู้ใส่บาตรตามปกติ พระก็ไม่รับ บอกว่าอาตมา มังสวิรัติ ดูเหมือนน่าภาคภูมิใจ แต่ชาวบ้านคงบอกว่า งั้นพระองค์นี้ต่อไปเราก็ทำบุญกับท่านไม่ได้ เพราะอาหารของเราท่านไม่รับ นี่ถ้าพระทั่วประเทศเห็นว่ามังสวิรัติทำให้บรรลุธรรมได้ แล้วพากันฉันมังสวิรัติกันหมดประเทศคงวุ่นวายน่าดู

3. อุบาสกอุบาสิกา ที่พากันเข้าวัดฉันมังสวิรัติ ก็พากันชื่นชม ทั้งพระทั้งโยม ว่าเคร่งกว่าสำนักอื่นใด ผลที่เห็นก็คือการยกตนข่มท่าน ว่าสะอาดกว่า บริสุทธิ์กว่า ระวังไปดูถูกพระอรหันต์ที่ท่านฉ้นปกติ ว่าบริสุทธิ์น้อยกว่า สู้เราไม่ได้ ตกนรกอเวจีเชียวนะท่านเอ๋ย กินมังสวิรัติตกนรกน่ะเคยได้ยินไหม พระพุทธเจ้าตรัสไว้เมื่อสองพันกว่าปีเหมือนรู้อนาคตว่า จะทำให้สงฆ์แตกแยก อุบาสกอุบาสิกา แตกแยก ไม่ยอมรับกัน เพราะเข้าใจผิดว่าการกินเนื้อสัตว์ ทำให้จิตไม่บริสุทธิ์ กายไม่บริสุทธิ์ แล้วการกินมังสวิรัติจึงเป็นไปด้วยการยกตนข่มท่าน สังเกตดูว่าผู้ที่เข้าวัดมังสวิรัติจะไม่ยอมไปทำบุญ เข้าวัดที่ฉันปกติ
3. การกินเจ หรือมังสวิรัติ เป็นไปเพื่อการละกิเลสจริงหรือ เห็นพากันหลอกตัวเอง ไปทำเต้าหู้เลียนแบบเนื้อสัตว์เสียจนเหมือน ราคาก็แพง จนกินน้ำพริกปลาทูยังถูกเสียกว่า อย่างนี้คนจนก็ไปทำบุญลำบาก เพราะซื้อเนื้อสัตว์ปลอมไม่ได้

4. เด็กๆ ที่ต้องกินเจ ตามพ่อแม่ เป็นผลเสียต่อสุขภาพระยะยาว ขาดกรดอมิโนที่สำคัญที่ไม่มีในพืช มีผลต่อพัฒนาการทุกด้านแน่นอน

ข้อเสนอแนะ ไม่อยากให้พากันเข้าใจผิด ว่าการกินเนื้อสัตว์ เป็นบาป เพราะส่งเสริมการฆ่า หรือมีส่วนในการฆ่า อย่าคิดย้อนศร มันไม่จริง มีคนอีกมากมาย ที่ไม่ตบยุง ไม่ฆ่าแม้กระทั่งมดที่มากัด ไม่ตอบโต้แม้ใครจะมาฆ่าเขา แต่เขากินตามมีตามเกิด ตามที่บิณฑบาตรได้ หรือหาซี้ออาหารสำเร็จรูปตามตลาด คนเหล่านี้บางคนเป็นอรหันต์ บางคนเป็นพระอริยเจ้า บางคนอยู่ในกระแสแห่งอริยะ เขาไม่ได้อวด เขาไม่ได้โชว์ แต่เขาคือ คนสะอาดทั้งกายและใจ ตัวจริง

ดังนั้นใครจะกินก็กินเถิด แต่ต้องรู้ว่า การกินอาหารปกติ ก็บริสุทธิ์ได้ โดยที่ กินของที่ไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ได้ยิน ว่าเขาเจตนาฆ่าเพื่อให้เราโดยเฉพาะเจาะจง ส่วนใครจะไม่กินเนื้อสัตว์ ก็ให้เป็นเรื่องความต้องการเฉพาะตัว อย่าสร้างเป็นอีโก้ ว่ากลุ่มฉัน สำนักฉัน บริสุทธิ์กว่า กลุ่มอื่นสำนักอีน ถ้าผมมีโอกาสบวชเป็นพระเมื่อไร สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่า จะไม่ฉันมังสวิรัติเด็ดขาด แม้ว่าฉันแล้วจะทำให้คนศรัทธาเยอะขึ้น นับถือมากขึ้น ว่าเคร่งในศีลในธรรมก็ตาม ผมขอเป็นพระที่มีส่วนช่วยให้พระพุทธศาสนามีอายุยาวนานดีกว่าครับ