...กลอนเย็นๆราดใจ....เมื่อใกล้วันสงกรานต์.....  

       ...สุขหรือทุกข์อยู่ที่ใจใครกำหนด

          หากละลดกิเลสตนหม่นหมองศรี

          ฝังรอยยิ้มบนใบหน้านะ..คนดี

          ตนเท่านี้ที่ทำตนพ้น..วุ่นใจ..

        .....................................                 

 ไฟรุ่มร้อนรุมเร้าเลยเศร้าจิต
                        คนเคยคิดดับไฟหาได้ไม่
                            ร้อนจากรักหนักหนาระอาใจ
                                ดับไม่ได้เผาวอดตลอดชนม์
                    ไฟโลภโมโทสันมันยิ่งทุกข์
                        หาความสุขไม่ได้เลยสักหน
                            มัวอยากได้ไขว่คว้าสาละวน
                                ความเป็นคนด้อยค่าไปในทันที
                    **ไฟโกรธามาเผายิ่งเศร้านัก
                        ทั้งไฟรักทั้งไฟโลภโฉบขยี้
                            ทุกข์ใจกายวายวอดตลอดปี
                                หาความสุขไม่มีสักทีเดียว**
                    ไฟความหลงส่งทุกข์นั่นอีกเล่า
                        เพราะมัวเมากล่าวอ้างทางคดเคี้ยว
                            มัวลุ่มหลงดงดอนตอนเปล่าเดียว
                                คนไม่เหลียวมาช่วยคงม้วยมรณ์
                    **ทั้งไฟรักไฟโลภโกรธและหลง
                        หากปลดปลงไม่ได้ไม่ถ่ายถอน
                            ร้อนแผดเผาเราแย่นั้นแน่นอน
                                ต้องทุกข์ร้อนใจแท้เพราะแพ้ไฟ**
                    มองให้รู้ดูให้ลึกนึกถ้วนถี่
                        คนเรามีมันสมองตริตรองได้
                            รู้ใจตัวรู้ใจเขาเราปลอดภัย
                                สุขหัวใจไฟไม่เผาใจเราเย็น
                    ธรรมดามีร้อนเย็นเป็นทุกที่
                        สุขทุกข์มีปนกันไปไม่เคยเว้น
                            เลือกเถิดหนาว่าตามความจำเป็น
                                เลือกไฟร้อนเลือกไฟเย็น...ก็เป็นคน!!