| ...ชาตินักเลงแล้วก็เหลืออย่าเชื่อเลย |
เป็นคนเคยพูดจามารยายอ |
| ลางคนซื่อถือว่าเป็นพวกเพื่อน |
มันกลับเชือนเอาไปบาทเสียอ้อต้อ |
| ทำหน้าจนต้องจำระยำพอ |
เพราะเชื่อพ่อหรือมิใช่อ้ายเจ๊กอื้อ |
| บ้างวางโขลงโยงคลอพอเข้าบ่อน |
เอาปี้ผ่อนส่งไว้ให้ช่วยถือ |
| แล้วแทงก่อนผ่อนส่งจนเต็มมือ |
ทำหารือว่าจะแทงก็ตามใจ |
| เอาปี้เราที่เจ้าถือนั้นแทงเถิด |
ถ้าถั่วเกิดแล้วก็ตามอัชฌาสัย |
| ถึงเสียเล่าก็ไม่เอาให้เจ้าใช้ |
อย่าตกใจเลยนะเจ้าจงแทงลง |
| ที่เสียเล่าก็ไม่เอาเหมือนปากว่า |
ที่ได้มาเล่าก็ให้ให้ใจหลง |
| เห็นพอควรแล้วก็ชวนให้นั่งลง |
แล้วยุส่งให้เข้าทำจนเกินการ |
| อีกอย่างหนึ่งพึงรู้เป็นครูไว้ |
มันเที่ยวไปทั้งบ่อนตำบลบ้าน |
| เห็นผู้ดีมีทรัพย์ทำกราบกราน |
เอาคาวหวานเข้าไปล่อแต่พองง |
| ขอตั้งบ่อนลงได้ดังในนึก |
แล้วตรองตรึกที่จะให้เจ้าบ้านหลง |
| ทำพูดจาพาทีให้งวยงง |
เชิญให้ลงไปบ่อนแล้วผ่อนปรน |
| ทำอุบายแยบคายเป็นหลายท่า |
เหมือนที่ว่ามาแล้วแต่ข้างต้น |
| ให้เจ้าบ้านเสียทรัพย์จนอับจน |
กลับเป็นคนปลิ้นปลอกทำซอกซอน... |
กลอน..สุภาษิตสอนศิษย์ของสมเด็จพุฒาจารย์ (โต)
(81.82%-11 ผู้โหวต)
จะกล่าวกลอนสอนสูทุกหมู่ศิษย์ 
เกี่ยวกับเรื่อง กลอน..สุภาษิตสอนศิษย์ของสมเด็จพุฒาจารย์ (โต)
